้งรังนี้ใหญ่กว่าหัวมนุษย์ ผึ้งเพลิงทองนับไม่ถ้วนโผล่หัวออกมา จ้องมองทุกคนด้วยดวงตาเย็นเยียบ จนเกือบทำให้พวกเขาวิญญาณหลุดจากร่างและตายอย่างสงบ
เวลานี้ ผึ้งเพลิงทองจำนวนหนึ่งบินออกมาอย่างช้าๆ และหยุดลงบนร่างของทุกคนอย่างแผ่วเบา
ทันใดนั้นหัวใจทุกคนพลันตึงเครียดเกร็ง แข็งทื่อเป็นรูปปั้น
ผึ้งเพลิงทองค่อยๆ ไต่ขึ้นบนใบหน้าของกู้ฉางชิง ทำให้เขาแทบจะฉี่ราดออกมา
ด้านในจี้หยก กู้ยวนหัวเราะลั่นอย่างอดไม่ได้ พูดจาเย้ยหยันมีความสุขบนความทุกข์ผู้อื่น “หลานข้า เจ้ากล้าขยับตัวหรือไม่?”
แน่นอนกู้ฉางชิงไม่กล้าขยับ เขาไม่กล้าแม้แต่จะพูด กลัวจนจิตหลุดลอย
เหยาเมิ่งจีสูดหายใจเข้าลึกๆ รวบรวมความกล้าหาญ พูดออกไปอย่างสั่นเครือ “คุณ…คุณชายหลี่ ผึ้งนี่…”
หลี่เนี่ยนฝานเงยหน้าขึ้นมองก็หัวเราะอย่างอดไม่ได้ รีบพูดว่า “ขอโทษที ผึ้งพวกนี้บินไปทั่วจริงๆ”
เขาเอื้อมมือไปหยิบผึ้งจากตัวของทุกคน แล้วนำฝาถังมาปิดลงอีกครั้ง “มีนิสัยสัตว์ป่า เลี้ยงให้เชื่องอีกหน่อยก็จะเชื่อฟังเอง”
เลี้ยงให้เชื่อง?
ตั้งแต่อดีตกาลจนบัดนี้ ไม่มีใครเคยได้ยินว่ามีคนฝึกผึ้งเพลิงทองให้เชื่องได้
น้ำผึ้งของผึ้งเพลิงทองเป็นสมบัติหายากแม้แต่ในโลกเซียน บางคนเ
