้อมาไว้ในกำมือ
“ผลับๆๆ!”
ปลาดิ้นอยู่ในมือของเขาอย่างรุนแรง ทว่ากลับไม่อาจหลุดพ้นไปได้
มือของเสี่ยวไป๋ดั่งคีมหนีบที่จับตัวปลาไว้ ไม่นานปลาก็เริ่มเหนื่อย ดิ้นรนอย่างไร้เรี่ยวแรงลงทุกที และกลายเป็นเนื้อปลาที่ถูกหั่นวางบนเขียง
“ตุบ!”
เสี่ยวไป๋หยิบมีดทำครัวขึ้นมา ทุบไปที่หัวปลาเฉาฮื้อ จากเดิมที่อาการย่ำแย่อยู่แล้วก็แน่นิ่งไปในที่สุด เช่นนี้จึงจะสามารถเดินทางไปอย่างสงบขึ้นมาหน่อย
ขูดเกล็ด แหวกท้อง
เมฆาเหินธาราไหล เคลื่อนไหวอย่างชำนาญ
ไม่นานปลาก็ถูกจัดการจนเสร็จ
ยกมือขึ้นตัดหัวปลา วางส่วนลำตัวไว้ข้างๆ เริ่มทำแกงเต้าหู้หัวปลาอย่างเป็นทางการ
การทำเต้าหู้ก็ไม่ยากเย็น หลี่เนี่ยนฝานมีถั่วเหลืองอยู่ในลานด้านหลัง เพียบพร้อมทั้งวัตถุดิบและวิธีการ หากอยากกินเต้าหู้ย่อมได้กิน
หยิบเต้าหู้ขาวผุดผ่องดั่งคริสตัลออกจากตู้เย็นข้างลำธาร จากนั้นก็ลงมือทำอาหาร
ผู้เฒ่าเหยานั่งตาลอยอยู่บนเก้าอี้
แม้จะได้รับความกระจ่างจากหลี่เนี่ยนฝานแล้ว แต่ก็ยังเป็นไปไม่ได้ที่จะหลุดพ้นจากมันในทันที บางครั้งเขาก็จิตใจล่องลอยไร้สติ ทอดถอนใจออกมา
ถ้วยชาที่วางอยู่ข้างๆ ไม่ทันรู้เนื้อรู้ตัวก็เย็นเสียแล้ว
สถานการณ์เช่นนี้ สิ่งที่ควรทำ
