ครอบงำ เสียงท้องร้องก็ดังออกมา
ทันใดนั้น ใบหน้าของเหยาเมิ่งจีก็เปลี่ยนเป็นสีแดง อับอายจนแทบจะเอาหน้าแทรกแผ่นดินหนี
ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่แล้ว ที่ตนลืมเลือนความรู้สึกหิวกระหายไป บัดนี้ไม่เพียงแต่รู้สึกอีกครั้ง ท้องยังร้องออกมาด้วย
ทั้งที่เมื่อครู่ ข้ายังเป็นคนที่อ้อนวอนร้องขอความตายหนักหนา วินาทีถัดมากลับท้องร้อง นี่มัน…น่าอับอายเกินไปแล้ว!
ไม่ได้การ สวรรค์ ให้ข้าตายไปให้สิ้นเรื่องสิ้นราวทีเถอะ ไม่มีหน้าพบผู้ใดแล้ว!
เขาลอบมองตามกลิ่นไป กลับเห็นว่าเสี่ยวไป๋กำลังยกแกงเต้าหู้หัวปลาเดินเข้ามา
เหนือหม้อยังคงมีไอควันหลงเหลือ
เมื่อมองผ่านควันนั้นไป สายตาก็ถูกน้ำแกงปลาสีขาวขุ่นเหมือนน้ำนมดึงดูด น้ำแกงปลาบริสุทธิ์หมดจด ไม่มีวงน้ำมันบนผิวน้ำ เป็นการผสมผสานระหว่างหัวปลาแสนอร่อยกับเต้าหู้ที่เรียบง่ายที่สุด
น้ำแกงสะท้อนแสงระยิบระยับภายใต้แสงแดด คล้ายกำลังเปล่งแสงสว่างไสว
ในน้ำแกงเข้มข้น หัวปลาอวบอ้วนยื่นออกมาครึ่งหนึ่ง ถัดจากหัวปลามีเต้าหู้ผุดผ่องดุจคริสตัลสองสามชิ้นวางประดับประดา เป็นส่วนผสมชั้นเลิศ
กลิ่นหอมของแกงเข้มข้นไม่แรงไป แต่ยังทิ้งรสชาติโอชาค้างไว้ในลำคอเนิ่นนาน
มองดูแกงปลาในหม้อ พร้อมกับสูดดมกลิ่นหอมคละคล