่น “ซืออวี่ เจ้าไปยังโลกเซียนก็อาจไม่พบสิ่งที่อยู่ในนิทาน”
“อ๋า? ท่านพี่ม่านอวิ๋นคิดว่าเป็นเรื่องหลอกลวงหรือ” ลั่วซืออวี่ขมวดคิ้วเอ่ยถามฉินม่านอวิ๋น
“แน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องหลอกลวง” ฉินม่านอวิ๋นส่ายหน้าอีก
ลั่วซืออวี่ไม่เข้าใจความหมายของนาง
แต่ในตอนนั้นเอง จักรพรรดิลั่วก็เดินเข้ามา กล่าวกลั้วหัวเราะ “แม่นางฉินกล่าวได้ถูกต้อง เรื่องที่เล่านั้นเป็นเรื่องของตำหนักสวรรค์ ไม่ใช่โลกเซียน! ซืออวี่ เจ้ายังตื่นรู้ไม่พอนะ”
ลั่วซืออวี่ตะลึงงันไปทันใด
เมื่อเทียบตำหนักสวรรค์กับโลกเซียนแล้ว ระดับของตำหนักสวรรค์นั้นสูงกว่ามาก มิน่าเล่าถึงสามารถนำนักรบสวรรค์นับแสนชีวิต หรือครอบครองผลท้อสวรรค์และโอสถเซียนอะไรเทือกนั้นได้
ฉินม่านอวิ๋นถอนหายใจ “อารามเต๋าหลินเซียนมีประวัติว่าปรมาจารย์ยุคก่อนสำเร็จเป็นเซียน มีคำสอนถ่ายทอดกันมา จึงพอเข้าใจเรื่องของโลกเซียนอยู่บ้าง”
แต่ว่า…เมื่อเทียบกับเนื้อหาในนิทานแล้ว ก็เหมือนกับจอมเวทน้อยพบจอมเวทอาวุโสอย่างไรอย่างนั้น
โลกเซียนไม่ได้งดงามไปทุกหนแห่ง มีสงคราม มีความเหลื่อมล้ำระหว่างพื้นที่ยากจนและร่ำรวย
“ท่านพี่ม่านอวิ๋น เช่นนั้นอารามเต๋าหลินเซียนมีบันทึกเกี่ยวกับตำหนักสวรรค์หรือไม่เล่า” ลั่วซืออวี่เอ่ยถามด้วยความสงสัย
“ไม่มี” ฉินม่านอวิ๋นส่ายหน้า “ของระดับนี้อยู่เหนือกว่าที่พวกข้าจะจินตนาการได้”
ต่อให้อาจารย์รุ่นก่อนๆ สำเร็จเป็นเซียน ก็คงไม่อาจเทียบได้กับหนึ่งในพลรบของก
