้เกิดไอน้ำที่สดชื่นและหอมหวานจนปู้ฟางถึงกับมึนเมา
เขาโยนเนื้อปั้นสดใหม่นับไม่ถ้วนที่เตรียมเอาไว้ลงในกระทะ
เกิดเสียงดัง “ต๋อม” ทุกครั้งที่เนื้อปั้นถูกโยนลงไป มันเริ่มกลอกกลิ้งไปมาในน้ำเดือด
ประกายสีแดงสดเปลี่ยนเป็นสีน้ำตาลอย่างรวดเร็ว จากนั้นก็เริ่มปล่อยกลิ่นหอมหมดจดซึ่งเป็นเอกลักษณ์ของเนื้อออกมา
ปู้ฟางเพลิดเพลินกับกลิ่นหอมนี้มาก
เขาช้อนเนื้อปั้นขึ้นมาใส่ในชาม เนื้อปั้นเหล่านี้ดูเหมือนมีชีวิต มันเปล่งประกายด้วยสีสันสดใสสะดุดตา แผ่กลิ่นหอมออกมาพร้อมคลื่นพลังปราณ
ปู้ฟางไม่ได้ใส่วัตถุดิบรองเพิ่ม เขาปรุงมันอย่างเรียบง่าย และผงกศีรษะด้วยความพอใจเมื่อเห็นชามเนื้อปั้นตรงหน้า
ไม่ควรมีใครดูถูกเนื้อปั้นเหล่านี้เพราะรูปลักษณ์ที่ธรรมดาและเรียบง่ายของมัน ปู้ฟางรู้เต็มอกว่าตนเองนั้นต้องใช้ความพยายามมากเพียงใดเพื่อทำเนื้อปั้นพวกนี้ออกมา
เขาใช้พลังปราณเที่ยงแท้ของตนควบคุมพลังปราณที่ไหลล้นออกมาจากเนื้อแล้วหลอมรวมกลับเข้าไปในเนื้ออย่างสมบูรณ์ หนำซ้ำยังตั้งใจอย่างดีไม่ให้พลังปราณของเนื้อกระจายไปรอบๆ
มันคืองานที่ยากเย็นแสนเข็ญจริงๆ
ปู้ฟางสูดหายใจลึกเอากลิ่นหอมเข้าจมูก ถือชามที่มีเนื้อปั้นหลายมากมายออกจากครัวแล้วเดิ
