้แต่น้อย พลังรัศมีสลายจากร่างอย่างรว วดเร็ว
ฝนที่ตกหนักมาตลอดทั้งคืนในที่สุดก็หยุดเม็ด จู่ๆ เมฆสีดำบนฟากฟ้าก็สลายหายไป ราวกับว่าไม่เคยปรากฏตั้งแต่แรก
เจ้าขาวยกมือขึ้นเกาศีรษะเบาๆ มือของมันไปถูกตัวของเจ้ากุ้งที่นอนแปะอยู่ด้านบนโดยไม่ได้ตั้งใจ จึงคว้าร่างเจ้ากุ้งมาวางไว้บนไหล่ก่อนกลับลงมาด้านล่าง เจ้าขาวเดินกลับมาที่ร้ านช้าๆ ดวงตาค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นสีม่วง
เมื่อรู้สึกได้ว่าถูกเจ้าขาวย้ายที่ เจ้ากุ้งก็หลับหูหลับตาคลานกลับไปบนศีรษะของเจ้าขาวอีกครั้ง มันมองหาตำแหน่งอุ่นๆ บนศีรษะของเจ้าขาวก่อนจะนอนลงแหมะไปอีกรอบ จากนั้นก็ผล็อย หลับไปอย่างรวดเร็วราวกับว่าเรื่องราวต่างๆ จบสิ้นลงแล้วในรูปแบบนี้…
ทุกคนที่ตระกูลหนานกงส่งมาถูกสังหารสิ้นก่อนจะทันได้จับเป้าหมายซึ่งก็คือหนานกงอู๋เชวีย
ผลลัพธ์นี้ไม่ใช่สิ่งที่ใครจะคาดเดาได้แม้แต่น้อย
ในเมื่อหนานกงอู๋เชวียบาดเจ็บหนัก คนตระกูลหนานกงจึงคิดว่าการส่งยอดฝีมือมากมายออกมาจับกุมตัวเขาก็ไม่น่าจะเป็นเรื่องยากเย็นอะไร ไม่ควรมีอุบัติเหตุไม่คาดฝันเกิดขึ้น…
ยิ่งเฉพาะยอดฝีมือชั้นกายาศักดิ์สิทธิ์ที่สามารถทำลายโซ่ตรวนขั้นเซียนเทพได้ถึงสองชิ้นอย่างหนานกงเสวียนอิง การจับกุมตัวหนาน
