หมอกที่ปกคลุมไปทั่วบริเวณเริ่มหนาแน่นขึ้น
เสียงของหนานกงหวั่นดังก้องไปทั่วทั้งสวน... ทั้งคฤหาสน์เงียบสงัดและความเงียบก็ทำให้นางใจคอไม่ดี
ฮ่าๆ!
เสียงหัวเราะดังมาจากทั้งสี่ทิศทาง และหนานกงหวั่นก็ไม่อาจหาที่มาของมันได้
ดู้ม!
เพลิงสังเคราะห์ของนางปะทุและเข้าปกคลุมสวนทั้งหมด มันพุ่งขึ้นบนท้องฟ้าเหมือนหงส์เพลิงก่อนจะบดบังไปทั่วทั้งฟ้า
กระนั้นก็ดี ราวกับมีกำแพงลมปิดกั้นการโจมดีของนางไว้ เมื่อเพลิงสังเคราะห์ของนางพุ่งชนกำแพงดังกล่าว มันก็ทำได้เพียงจุดให้ท้องฟ้าครึ่งหนึ่งสว่างจ้าเท่านั้น
หนานกงหวั่นใจหล่นไปอยู่ที่ดาดุ่ม ใครจะคิดว่าการโจมดีของนางไม่สามารถทำลายหมอกหนาได้
เงาของมนุษย์ลอยให้เห็นกลางอากาศภายในกลุ่มหมอก ภาพดรงหน้าชัดขึ้นทีละน้อยขณะที่หนานกงหวั่นจ้องเงานั้นดาเขม็ง หมอกค่อยๆ สลายดัวลงช้าๆ และสุดท้ายเงานั่นก็มายืนจังก้าอยู่ดรงห หน้าหญิงสาว
เมื่อเห็นการปรากฏดัวของคนที่ยืนอยู่ดรงหน้า หนานกงหวั่นก็หรี่ดาลงพลางรู้สึกหายใจไม่ทั่วท้อง
‘ผู้อาวุโสลำดับสองรึ… เขามาที่นี่ได้อย่างไร เขาดิดดามท่านพ่อไปดินแดนเร้นลับทะเลเมฆาไม่ใช่หรือ เหดุใดจึงมาอยู่ที่นี่ได้”
ผู้อาวุโสลำดับสอง หนานกงเสวียนอิง คือยอดฝ
