ย์ไม่ใช่ยา” หนานกงอู๋เชวียพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังสุดขีด
ส่วนปู้ฟางก็ทำเพียงย่นปากและไม่พูดอะไรอีก
ตั้งแต่เหตุการณ์เปลื้องผ้าตระกูลหลินและตระกูลจางจบลง ร้านอาหารเล็กๆ อย่างร้านอาหารหมอกเมฆาก็ดังเป็นพลุแตก ไม่เพียงมีคนจำนวนมากรับรู้ว่ามีร้านนี้อยู่ กิจการของร้านยังประสบค ความสำเร็จอย่างรวดเร็วอีกด้วย มีลูกค้าหน้าใหม่มากหน้าหลายตาเข้ามาเรียนรู้ความเจ้าอารมณ์ของเถ้าแก่ร้าน
ความจริงปู้ฟางถือเป็นคนอัธยาศัยดี ตราบเท่าที่คนอื่นๆ ไม่ถือสาสีหน้าตายด้านของชายหนุ่ม ก็ถือว่าเขาเข้ากับคนได้ง่ายมาก ภาพของหนานกงอู๋เชวียที่กำลังโอภาปราศรัยกับปู้ฟางเป็นตัว วอย่างชั้นดีเลยทีเดียว
ลูกค้าที่อิ่มหนำแล้วเดินออกจากร้านพร้อมรอยยิ้มบนใบหน้าพลางโบกมือลา บางครั้งปู้ฟางก็จะพยักหน้าให้เช่นกัน ดูเหมือนร้านจะคุ้นเคยกับกิจกรรมใหม่ของมันในเวลาอันรวดเร็ว
…
หยางเหม่ยจี๋กำลังเดินมายังร้านอาหารหมอกเมฆา
นางรู้สึกกระสับกระส่ายเล็กน้อย ร้านอาหารจะเป็นอย่างไรบ้าง บางทีมันอาจเจ๊งไปแล้วก็ได้… ถึงอย่างไรมันก็ตั้งอยู่ในดงอันตราย เป็นย่านขายโอ
