ลังถูกปู้ฟางพ่นข้าวผัดไข่ใส่เต็มคำ ขณะนี้ความคิดในศีรษะของชายหนุ่มมีเพียงอย่างเดียว คืออัดบุรุษน่ารังเกียจตรงหน้าให้ลงไปนอนวัดพื้น
ประการแรก เจ้าหนุ่มคนนี้กล้าต่อต้านหนานกงหมิงด้วยการมากินอาหารที่ร้านแห่งนี้ ประการที่สองที่สำคัญกว่านั้น คนผู้นี้ยังกล้าพ่นข้าวผัดไข่ใส่หน้าหนานกงหมิง หนานกงหมิงรู้สึกว่าหมอนี่ช่างหน้าด้านและบ้าบิ่นดีแท้
สีหน้าของหยางเหม่ยจี๋เปลี่ยนไปทันที นัยน์ตาของนางเบิกโพลงเมื่อเห็นว่าหนานกงหมิงกำลังจะอัดปู้ฟาง หญิงสาวคำรามออกมาดังลั่น “หนานกงหมิง จะทำอะไรน่ะ หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
ร่างใหญ่โตของนางขยับรวดเร็วราวพายุมาขวางหน้าหนานกงหมิงเอาไว้
ร่างกายของหยางเหม่ยจี๋นั้นแข็งแรงพอๆ กับบุรุษกำยำ รัศมีน่าเกรงขามแผ่ออกมาจากร่างไม่หยุดหย่อน
“นายท่านผู้นี้เป็นลูกค้าของร้านอาหารหมอกเมฆา หากเจ้ากล้าลงมือ ข้าจะไม่ปล่อยเจ้าไว้เป็นอันขาด”
“เหอะ! หยางเหม่ยจี๋ เจ้ากล้าทำให้ชื่อเสียงของปรมาจารย์เสวียนเปยแปดเปื้อน เจ้าเป็นถึงศิษย์ของเขา แถมยังมีพรสวรรค์ด้านการเล่นแร่แปรธาตุ แต่กลับวิ่งเข้ามาในซอกรูหนูแล้วเปิดร้านอาหาร เจ้ารู้หรือไม่ว่าการเปิดร้านอาหารในเมืองหมอกนภามีความหมายเช่นไร”
หนานกงหมิงกลอก
