งก่อนจะตักข้าวผัดไข่ขึ้นมาหนึ่งช้อนพูน
“โฮ่! สงสัยดวงอาทิตย์จะขึ้นทางทิศตะวันตกเสียแล้ววันนี้ มีคนมากินข้าวที่ร้านโกโรโกโสนี่ด้วย”
ขณะที่ปู้ฟางกำลังจะยัดข้าวผัดไข่เข้าปาก น้ำเสียงล้อเลียนก็ดังมาจากนอกร้าน คนพูดดูจะประหลาดใจไม่น้อยที่เห็นลูกค้าอยู่ในร้าน
ทันทีที่สตรีกำยำได้ยินเสียงนั้น สีหน้าของนางก็เปลี่ยนไป นางหันไปมองที่ทางเข้าร้านด้วยสายตาเศร้าสร้อย
มีคนสองคนกำลังเดินเข้ามาในร้านอาหารหมอกเมฆา
ทั้งสองสวมชุดยาวสีดำ ใบหน้าของคนหนึ่งเต็มไปด้วยความดูถูกขณะมองไปรอบๆ ร้าน เขาพ่นลมเยาะออกมาจากริมฝีปาก
“หนานกงหมิง เจ้าต้องการสิ่งใดกัน ข้ากำลังดูแลลูกค้าอยู่ หากจะมาสร้างปัญหา รออีกสักพักค่อยกลับมาใหม่”
สตรีร่างกำยำเคลื่อนตัวมาใช้ร่างกายของนางขวางปู้ฟางเอาไว้ นางยืนจังก้าแถมน้ำเสียงยังเจือไปด้วยความเย็นชา
เมื่อพูดกับคนทั้งคู่เสร็จ สตรีกำยำก็หันมามองปู้ฟางด้วยสีหน้าอบอุ่น
“ท่านลูกค้าเจ้าคะ โปรดกินอาหารให้อร่อยเถอะเจ้าคะ ข้าหยางเหม่ยจี๋ จะคอยปกป้องไม่ให้มีใครมารบกวนท่านลูกค้าขณะกินอาหารเป็นอันขาดเจ้าค่ะ”
นางจะยอมให้ใครมารบกวนลูกค้าของนางได้อย่างไรกัน แถมลูกค้ารายนี้ยังเป็นลูกค้ารายแรกในช่วงระยะเวลา
