”
เสียงตะโกนโวยวายดังมาจากมนุษย์อสรพิษตนหนึ่ง ก่อนที่กลุ่มทหารยามเฝ้าสวนสมุนไพรจะเข้าล้อมปู้ฟางและเจ้าดำเอาไว้พร้อมหอกที่ถืออยู่ในมือ
ปู้ฟางมองบรรดามนุษย์อสรพิษด้วยสายตาสงบนิ่งก่อนจะมุ่นคิ้ว
“อย่าก่อเรื่องที่นี่เลย รีบไปเรียกอวี่เฟิงหัวหน้าเผ่าของพวกเจ้ามาเดี๋ยวนี้”
คำพูดของปู้ฟางทำให้บรรดามนุษย์อสรพิษที่ล้อมเขาเอาไว้ตกใจเป็นอันมาก ไอ้มนุษย์กับสุนัขคู่นี้มันสติไม่ดีหรืออย่างไร เหตุใดท่านหัวหน้าเผ่าต้องมาเจอเจ้าเพราะเจ้าอยากเจอด้วย
กำลังเล่นปาหี่อยู่หรือ
รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของทหารยามทุกตน ไอ้มนุษย์นี่มันช่างเย่อหยิ่งจองหองอะไรเช่นนี้ ท่านหัวหน้าเผ่าเป็นผู้ที่อยากเจอเมื่อไหร่ก็ร้องเรียกให้เดินมาหาได้เช่นนั้นหรือ
“มากับพวกข้าแต่โดยดี ท่านหัวหน้าเผ่าไม่ใช่คนระดับที่จะมาเจอคนไม่รู้หัวนอนปลายเท้าที่บุกเข้ามาในเขตแดนของพวกเราหรอกนะ”
หนึ่งในบรรดาทหารยามพ่นลมเย็นเยาะแล้วเหลือบไปมองเจ้าดำที่ยืนอยู่ข้างๆ ปู้ฟาง พร้อมโบกหอกที่ส่งประกายคมกริบไปมา จากนั้นก็ชี้ปลายหอกไปที่ชายหนุ่ม
เจ้าดำมองกลุ่มทหารยามที่มายืนโบกหอกไปมาแล้วจู่ๆ ดวงตาก็พลันกะพริบแสงวาบ ความคิดอยากยกอุ้งเท้าขึ้นผ่านเข้ามาในหัวทั
