ผสมวัตถุดิบที่อยู่ในกระทะ ชายหนุ่มจึงสามารถควบคุมรสชาติของมันได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ ในเมื่อวัตถุดิบที่ใช้ทำอาหารเป็นเพียงวัตถุดิบธรรมดา ชายหนุ่มจึงทำได้เพียงควบคุมรสชาติของมันให้ดีที่สุด เพื่อเพิ่มความอร่อยให้อาหารที่ทำ
รอบตัวเขามีกระทะอยู่สี่ใบที่ใส่อาหารไม่ซ้ำกัน อาหารในกระทะแต่ละใบทำจากวัตถุดิบแตกต่างกันไปที่ชายหนุ่มมี
เขาผสมวัตถุดิบหลายชนิดเข้าด้วยกัน ทว่ารสชาติของพวกมันไม่ได้ตีกันแต่อย่างใด แต่กลับทำให้กลิ่นหอมหวานของอาหารเข้มข้นยิ่งกว่าเดิม
นี่เป็นทักษะพิเศษในการทำอาหารของปู้ฟาง การใช้พลังปราณเที่ยงแท้ทำอาหารทำให้เขาควบคุมพลังปราณเที่ยงแท้ภายในวัตถุดิบได้ ส่วนวัตถุดิบที่ไม่มีพลังปราณเที่ยงแท้นั้น เขาก็สามารถใช้พลังปราณเที่ยงแท้ควบคุมรสชาติและกลิ่นของพวกมันได้ รสชาติของวัตถุดิบแต่ละชนิดจะออกมาโดดเด่นและมีกลิ่นหอมเป็นพิเศษ กลิ่นหอมที่แตกต่างกันนั้นผสานรวมกันในอากาศก่อเกิดเป็นกลิ่นที่เข้มข้นยิ่งกว่าเดิมและสะกดทุกคนได้อยู่หมัด
จะใช้คำว่า ‘หอมสิบลี้’ อธิบายกลิ่นของอาหารนี้ก็ไม่ผิดนัก กลิ่นหอมที่ลอยออกมาจากกระทะทั้งสี่แพร่กระจายไปกับสายลม พุ่งเข้าปะทะจมูกของทุกคนที่อยู่ในค่าย
ไม่เพียงถังอิ่นเท่านั้น ทหารทั้งหมดในค่ายเองต่างก็ได้กลิ่นนี้และตะลึงงันไปเช่นกัน
เว่ยต้าฝูยืนนิ่งราววิญญาณออกจากร่างขณะในมือกำกระบวยแน่น กลิ่นที่พัดมาเข้าจมูกของเขาช่างหอมหวนเกินจะทำใจให้เชื่อได้
“หัวหน้าเว่ย
