ก็สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างไม่ปกติ หลังจากพุ่งเข้ามา พวกเขาก็รู้สึกราวกับกำลังวิ่งอยู่ในหมู่เมฆเพราะถูกโยนขึ้นในอากาศ ร่างกายพุ่งผ่านท้องฟ้าด้วยวิถีโค้งสวยงาม พวกเขาคิดว่าตนกำลังวิ่งเข้าใส่ปู้ฟางอย่างนักรบ แต่ความเป็นจริงกลับกลายเป็นถูกโยนออกห่างจากชายหนุ่มไปเสียได้
“ข้า…”
ตุ้บ ตุ้บ!
เสียงของหนักตกกระทบพื้นดังขึ้นติดต่อกัน ชายสองคนที่ตั้งใจจะจัดการปู้ฟางถูกจับแก้ผ้าล่อนจ้อนแล้วโยนออกมาเหมือนกันไม่มีผิด ทั้งสองมองหน้ากันด้วยใบหน้าแดงก่ำ ก่อนจะคลานไปบนพื้นอย่างกระอักกระอ่วน
สีหน้าของเว่ยต้าฝูแข็งทื่อเล็กน้อย “กล้าดีอย่างไร!”
ทว่าขณะที่เขากำลังจะเปิดปากสอบสวนปู้ฟาง ชายวัยกลางคนก็เห็นเจ้าขาวมาปรากฏอยู่ตรงหน้าก่อนจะรู้สึกตัวเสียด้วยซ้ำ เจ้าหุ่นอ้วนยกคอเสื้อของเขาขึ้นมาแล้วจับเขาโยนออกไป ร่างของเขาหมุนคว้างในอากาศ เสื้อเองก็หมุนไปด้วยขณะถูกกระชากออกจากร่าง
ถูกจับแก้ผ้าเฉย… ไอ้บัดซบเอ๊ย!
ตุ้บ… เว่ยต้าฝูอึ้งจนทำอะไรไม่ถูก ตั้งแต่ต้นจนจบเขาทำได้เพียงทำตัวแข็งทื่อ ทันทีที่ตกลงกระแทกพื้น ควาอับอายแสนสาหัสจากการถูกจับแก้ผ้าโยนออกมาก็พุ่งเข้าโจมตีจิตใจ
เสียงคำรามก่นด่าที่ดังอยู่ในกระโจมหยุดชะงักไปทันที ทุกคนดูเหมือนกลายเป็นเป็ดตัวผู้ที่ถูกบีบคอจนเสียงเล็ดรอดออกมาไม่ได้ ดวงตาเบิกกว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
เว่ยต้าฝู หัวหน้าเว่ย ผู้มีความเชี่ยวชาญด้านการทำอาหารและอาวุโสที่สุดในหน่วยโรงครัว
