ันกินอาหารที่ทำจากวัตถุดิบธรรมดาด้วยความรื่นเริงถึงเพียงนี้ อยากจะตายบนสนามรบกันมากกระมัง”
….
ทหารในค่ายเริ่มถกเถียงและพูดคุยกัน กลุ่มทหารที่ได้กินอาหารของปู้ฟางก็ไม่ยอมลดละ เพราะพวกเขาค้นพบความจริงอันน่าตื่นตะลึงบางอย่าง หลังจากได้กินเต้าหู้ผัดพริกของปู้ฟางเข้าไปแล้ว ลมหายใจของพวกเขาก็เริ่มนิ่งและคงที่ ร่างกายดูจะมีกำลังวังชาขึ้นมาอย่างไร้ขีดจำกัด แถมพลังปราณเที่ยงแท้ในกายยังไหลเวียนด้วยความเร็วที่ดูจะมากขึ้นอีกด้วย
ส่วนสภาพร่างกายนั้น… มันแข็งแกร่งขึ้นจนถึงขีดสุดอย่างไม่คาดคิด! ราวกับว่าได้กินอาหารพลังปราณเข้าไปกระนั้น ช่างน่าอัศจรรย์เสียจริง!
ทหารที่เพิ่งเสร็จจากการเลียชามเงยหน้ามองปู้ฟางด้วยสายตาเป็นประกายเต็มไปด้วยความรักใคร่
“เขาสามารถใช้วัตถุดิบธรรมดาทำอาหารอันโอชะขึ้นมาได้ แถมมันยังทำให้สภาพร่างกายของพวกเราดีขึ้นเสียด้วยซ้ำ…”
พ่อครัวที่เก่งกาจปานนี้มาปรากฏตัวอยู่ในโรงครัวประจำกองทัพตั้งแต่เมื่อใดกัน
ขณะที่เว่ยต้าฝูกำลังกัดฟันแน่นอยู่นั้น พ่อครัวที่รายล้อมอยู่ต่างก็ขมวดคิ้วจ้องมองไปยังปู้ฟาง อาหารของพ่อครัวหน้าใหม่ดึงเอาความสนใจของเหล่าทหารไปเสียสิ้น ไม่มีใครแยแสอาหารที่พวกเขาทำเลย ต่อให้เป็นทหารที่กำลังกินอยู่ พวกเขาก็ไม่ได้นึกถึงอาหารตรงหน้าด้วยซ้ำไป ดูราวกับว่าจิตใจกำลังล่องลอยคิดถึงอะไรอย่างอื่นอยู่
สีหน้าของทหารที่กำลังกินอาหารของพ่อครัวคนอื่นดูเฉยชาไร้ซึ่งความรู้สึก ทว
