งเสียงวิพากษ์วิจารณ์เซ็งแซ่ ตอนแรกพวกเขามีความหวังเต็มเปี่ยมเมื่อเห็นฉางซานออกมาจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเอง แต่เมื่อเห็นว่านักรบที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองนครใต้ถูกซัดตกลงมาได้ง่ายๆ เหมือนไม่ต้องออกแรงอะไร หัวใจของทุกคนก็ตกลงไปอยู่ที่ตาตุ่ม
“เยียนอวี่ ที่นี่อันตรายนัก รีบไปกันเถิด!” เซียวเคอเฉิงหันมาเตือนเซียวเยียนอวี่ ดวงตาฉายแวววิตกกังวล
เซียวเยียนอวี่หันไปมองอีกฝ่ายจากนั้นก็มุ่นคิ้วคู่สวย นางเมินคำพูดของชายตรงหน้าอย่างสิ้นเชิง สายตาตวัดกลับไปดูเหตุการณ์ตรงกำแพงเมืองอีกครั้ง หากฉางซานไม่สามารถล้มปลาอสูรได้ เห็นทีเมืองนครใต้คงตกอยู่ในอันตรายจริงๆ แล้ว
“เยียนอวี่! อย่าทำตัวดื้อแพ่งให้มันมากนัก กลับไปที่คฤหาสน์เซียวกับพวกข้าเดี๋ยวนี้!” เซียวเคอเฉิงหน้าดำคร่ำเครียด เขาพูดเสียงเย็นชา
ปู้ฟางที่กำลังคิดอะไรอยู่ในใจหันไปมองเซียวเคอเฉิงด้วยสายตามีความนัย
“เราเข้าไปดูใกล้ๆ กันเถอะ” ปู้ฟางชวนเซียวเยียนอวี่เสียงเรียบ
เมื่อได้ยินดังนี้ ดวงตาของหญิงสาวก็เป็นประกายขึ้นทันที เถ้าแก่ปู้จะออกโรงเองรึ เยี่ยมไปเลย หุ่นเชิดที่เขาพามาด้วยนั้นดูแข็งแกร่งไร้เทียมทานไม่น้อย!
“มันมีผีห่าอะไรให้ดูกัน แล้วเจ้าเป็นใครไม่ทราบ อยากแส่หาเรื่องตายก็เชิญไปตายคนเดียวสิ อย่าคิดพาเยียนอวี่ไปติดร่างแหด้วย!” ใจของเซียวเคอเฉิงเดือดพล่านอยู่แล้วเนื่องจากควบคุมเซียวเยียนอวี่ไม่ได้ ดังนั้นเมื่อได้ยินปู้ฟางพูดแทรกขึ้นมา เขาจึงไ
