หากมีเถ้าแก่ปู้อยู่…ก็แปลว่าจะมีเนื้อกินไม่จำกัด!” อาหนีเกาท้ายทอยพลางหัวเราะหึๆ ในลำคอ
อวี่ฝูไม่รู้ว่าจะต้องหัวเราะหรือร้องไห้ดี
อวี่เฟิงมีสีหน้าจริงจังขึ้นพลางหันมามองบุตรสาว “ลูกสาวของพ่อ เจ้าควรตั้งใจเรียนวิชาการทำอาหารจากเถ้าแก่ปู้ เจ้าอาจจะได้เป็นแม่ครัวอันดับหนึ่งของเผ่ามนุษย์อสรพิษก็เป็นได้”
เมื่อได้รับการสนับสนุนจากบิดา อวี่ฝูก็พยักหน้าด้วยสีหน้าขึงขังจริงจังทันที
ด้วยเหตุนี้อวี่เฟิงจึงไปจัดแจงขอยืมครัวจากเจ้าของโรงเตี๊ยม แล้วเริ่มตระเตรียมการทำข้าวผัดไข่ ด้วยความที่เถ้าแก่ปู้จะเป็นผู้ชิมอาหารจานนี้ด้วยตนเอง อวี่ฝูจึงจริงจังเป็นอันมาก
การเลือกพ่อครัวแม่ครัวฝึกหัดมาเพิ่มนั้น ปู้ฟางมีความคิดอยู่บ้างว่าควรจะถามใคร ในรายชื่อนั้นมีเจวี้ยนเอ๋อร์ที่ชื่นชอบการทำทาร์ตไข่ หนี่หยันที่ชอบนำอาหารมาให้เขาชิม เซียวเยียนอวี่ผู้อ่อนโยนสง่างาม และเซียวเสี่ยวหลงผู้ชื่นชอบการกินเป็นชีวิตจิตใจ มีแค่คนเหล่านี้ที่หน่วยก้านดีพอจะไปวัดไปวาได้
น่าเสียดายที่วันนี้ร้านใกล้ปิดแล้ว โดยที่คนในรายชื่อนี้ไม่ได้มาเหยียบที่ร้านแม้แต่คนเดียว
หลังจากบอกลาปู้ฟาง โอวหยางเสี่ยวอี้ก็รีบพุ่งออกจากร้านเหมือนลมกรด นางกระโจนออกจากตรอกแล้วพุ่งกลับจวนโอวหยางไป
นางอดรนทนไม่ไหวที่จะไปทำข้าวผัดไข่แสนอร่อย เพื่อพิสูจน์ให้ปู้ฟางรู้ว่าเขาคิดผิด
ปู้ฟางมองโอวหยางเสี่ยวอี้ที่จากไปเหมือนลมกรดแล้วก็ยิ้มอย่างรู้ทัน เขาปิดไม้กระดา
