ุกเฉินที่ระบบมอบให้ไม่ได้
ชายหนุ่มอยากรู้ว่าเจ้าอ้วนจินมีคุณสมบัติพอจะเป็นพ่อครัวผู้ช่วยของเขาหรือไม่
หลังจากที่ลองประเมินร่างกายอันใหญ่โตของเจ้าอ้วนจินแล้ว ปู้ฟางก็รู้สึกว่าเจ้าอ้วนจินอาจจะเหมาะสม นอกจากนี้อีกฝ่ายยังชื่นชอบการกินอาหารรสเลิศมาก จึงเป็นไปได้ว่าน่าจะทำอาหารเป็น ปู้ฟางคิดกับตนเองในใจ จากนั้นใบหน้าก็เปลี่ยนเป็นอ่านยากทันที
กล้ามเนื้อบนใบหน้าเจ้าอ้วนจินสั่น พับผ่าสิ…สีหน้าของเถ้าแก่ปู้นี่น่ากลัวเป็นบ้า ต้องการอะไรจากข้ากัน กำลังใช้สายตาแทะโลมนายน้อยผู้นี้อยู่รึ
“จะสั่งอะไร” ปู้ฟางเลิกมองเจ้าอ้วนจินด้วยสายตาเหมือนตอนไปเลือกผักที่ตลาด แล้วลุกขึ้นจากเก้าอี้พร้อมเอ่ยถามเสียงสงบ
เจ้าอ้วนจินถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกในที่สุด นี่สิเถ้าแก่ปู้คนเดิมที่เขารู้จัก สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่นี้ต้องเป็นภาพหลอนแน่
ปู้ฟางจดรายการที่เจ้าอ้วนจินและผองเพื่อนสั่ง จากนั้นก็เดินเข้าครัวไป ชายหนุ่มเริ่มทำอาหารส่งกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว กลิ่นนั้นลอยออกจากครัวมาเตะจมูกลูกค้าภายในร้าน ทำให้ทุกคนมีสีหน้าเคลิบเคลิ้มเหมือนฝันไป
ปู้ฟางเดินถือจานอาหารออกมาจากครัวแล้ววางเนื้อตุ๋นตำรับจีนลงตรงหน้าเจ้าอ้วนจิน จากนั้นก็ไปลากเก้าอี้มานั่งลงตรงข้ามชายอ้วน
เจ้าอ้วนจินที่กำลังจะเริ่มกินอาหารตัวแข็งทื่อ พลางมองปู้ฟางด้วยสีหน้าประหลาดใจ
“เถ้าแก่…เถ้าแก่ปู้ ท่านต้องการอะไรจากข้ารึ” เจ้าอ้วนจินถามเสียงเบา
ปู้ฟางยิ้มพล
