โอวหยางเสี่ยวอี้
“ในอนาคตร้านของเราจะมีสุราชนิดใหม่ขาย พอถึงเวลาพวกเจ้าลองมาชิมดูก็แล้วกัน รับรองว่ารสชาติยอดเยี่ยมกว่าสุราหัวใจหยกเยือกแข็งแน่นอน” ปู้ฟางพูดกับสามพี่น้องด้วยสีหน้าจริงจัง
ดวงตาของทั้งสามเป็นประกายขึ้นมาทันที เถ้าแก่ปู้จะมีสุราชนิดใหม่ขายรึ ถ้าเช่นนั้นทั้งสามจะต้องมาอุดหนุนอย่างแน่นอน สามยักษ์ร้ายแห่งตระกูลโอวหยางพยักหน้าหงึกหงักตอบรับด้วยความตื่นเต้น
…
ที่ร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ เฉียนเป่ากำลังจ้องไปที่หญิงสาวในชุดคลุมยาวสีขาวตรงหน้าด้วยสายตาอับจนหนทาง มุมปากของเขากระตุกขวับ
“ยายคนนี้กลับมาอีกทำไมกัน ไม่ใช่ว่าออกจากนครหลวงไปแล้วรึ”
“อ้าว เจ้า ไม่ได้เจอกันนานเลย! ดูเหมือนชีวิตของเถ้าแก่เฉียนจะราบรื่นดีนะ” ใบหน้าสวยเหมือนนางฟ้าของหนี่หยันยิ้มซนทันที ทำให้เฉียนเป่าขนลุกซู่ไปทั้งตัว เหตุใดหญิงผู้นี้จึงส่งยิ้มสยองเช่นนี้ให้เขา ต้องไม่ใช่เรื่องดีแน่นอน
“ตายๆ… แม่นางคนงาม ท่านมิได้ออกจากนครหลวงไปแล้วหรือขอรับ เหตุใดจึงกลับมาอีกเล่า” ใบหน้าของเฉียนเป่าย่นยู่ไปหมดขณะคร่ำครวญออกมาด้วยความหดหู่ใจ
“แม่นางคนงามผู้นี้คิดถึงเถ้าแก่ปู้… เอ่อ อาหารของเถ้าแก่ปู้ แล้วจะกลับมาที่นครหลวงไม่ได้หรืออย่างไร หยุดพูดพล่ามได้แล้ว รีบไปบอกให้คนของเจ้าออกจากครัวเสีย ข้าเพิ่งเรียนวิธีทำอาหารจานใหม่มา อยากถามความเห็นจากเถ้าแก่ปู้เสียหน่อยว่าเป็นอย่างไรบ้าง” หนี่หยันประกาศ
เฉียนเป่าเดือดปุดด้วยความ
