เกล็ดหิมะปลิวไสวในอากาศราวกับเป็นขนนกเริงระบำ ลอยละล่องไปตามแรงลมก่อนจะร่วงหล่นอย่างแผ่วเบาลงบนพื้นของนครหลวงอันอึกทึก
ประตูจัตุรัสมายาสวรรค์ที่ได้เป็นสักขีพยานการต่อสู้เปลี่ยนผ่านของราชวงศ์แห่งจักรวรรดิวายุแผ่ว ได้แปรสภาพจากจัตุรัสธรรมดาไปเป็นจุดที่ได้รับความสนใจ จนจำต้องมีทหารเข้าแถวเรียงรายคอยป้องกันอย่างแน่นหนา
ประตูจัตุรัสมายาสวรรค์แห่งนี้เคยเป็นเส้นทางหลักในการเข้าสู่ท้องพระโรงของวังหลวง ทว่าหลังการต่อสู้ครั้งใหญ่ จี่เฉิงเสวี่ยก็ได้สั่งให้บูรณะเส้นทางหลักนี้ใหม่ ในอนาคตผู้ที่จะเข้าสู่ท้องพระโรงไม่ต้องผ่านประตูจัตุรัสมายาสวรรค์อีก แต่ให้เข้าทางประตูสันติสุขสงบซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกของประตูจัตุรัสมายาสวรรค์แทน
เหตุผลก็ไม่ใช่อื่นใดนอกจากการที่มีอภิมหาวงแหวนปราณหายนะเศียรมังกรซุกซ่อนอยู่ภายในประตูจัตุรัสมายาสวรรค์ เพราะอย่างไรเสียวงแหวนปราณนี้ก็เคยสะกดบรรดาผู้ฝึกตนของสำนักน้อยใหญ่จนอยู่หมัดมาแล้ว
ในเมื่อมีวงแหวนปราณที่แข็งแกร่งถึงเพียงนี้อยู่ภายในประตูจัตุรัสมายาสวรรค์ จี่เฉิงเสวี่ยในฐานะจักรพรรดิก็ต้องปกปักรักษามันอย่างดี แต่แน่นอนว่าประตูจัตุรัสมายาสวรรค์นั้นมีความหมายสำคัญกับพระราชวัง กษัตริย์หนุ่มจึงมิอาจปิดตายไม่ให้ใครเข้าออกได้ งานกิจกรรมขนาดใหญ่ยังจำต้องจัดในบริเวณประตูจัตุรัสมายาสวรรค์แห่งนี้อยู่
บนท้องถนนที่ทอดยาวในนครหลวง ผู้เฒ่าคนหนึ่งที่มีลำตัวเหยียดตรงย่างก้าวไปข้างหน
