ตึงของนางช่างเป็นภาพที่จรรโลงใจยิ่ง
หญิงสาวพึมพำบางอย่างออกมา ก่อนชี้นิ้วไปยังนครหลวง แล้วยกมือตบบั้นท้ายม้าอย่างแรง ม้าของนางห้อตะบึงนำไปยังนครหลวงทันที
ถังอิ่นจ้องมองอาจารย์จอมตะกละอย่างหมดแรง ก่อนจะกระตุ้นม้ามีเขาให้เร่งฝีเท้าตามไป
คนทั้งคู่มาเยือนนครหลวงเป็นครั้งที่สองแล้ว ถังอิ่นไม่รู้ว่าคราวนี้พวกเขามาทำอะไรที่นี่ แต่หนี่หยันยืนยันว่ามีทรัพย์อันยิ่งใหญ่อยู่ที่นี่จริง เขาจึงต้องติดสอยห้อยตามมาด้วย
แต่การมาเยือนเมืองหลวงนั้นก็มีข้อดีอยู่ เช่นว่าจะได้ชิมอาหารจากครัวเถ้าแก่ปู้อีกครั้งนั่นเอง
…
หลังจากที่ส่งลูกค้ารายสุดท้ายออกจากร้าน โอวหยางเสี่ยวอี้ก็ยืดร่างกายที่แสนเมื่อยขบ ก่อนอำลาปู้ฟางแล้วเดินทางกลับตำหนักโอวหยาง
ชายหนุ่มจ้องมองไปยังเกล็ดหิมะที่ปลิวไสวในอากาศราวขนห่าน สูดลมหายใจเข้าเล็กน้อย ก่อนจะปิดประตู
เมื่อปิดร้านเรียบร้อย ปู้ฟางก็กลับเข้าครัว เขาเปิดตู้แล้วยกมือลูบคาง ดวงตาจ้องไปยังสมุนไพรเวทระดับเจ็ดทั้งสามชนิดที่แผ่พลังเวทออกมาจนท่วมท้นตู้ ชายหนุ่มครุ่นคิดคนเดียวเงียบๆ
ได้เวลาหมักสุราที่ยอดเยี่ยมกว่าลมหายใจมังกรแล้ว
