เนื่องจากเป็นจานที่เขาเห็นเป็นอย่างแรกของร้านนี้ และทนกลิ่นหอมของมันไม่ไหว ด้วยเหตุนี้จึงต้องสั่งมาลองชิมดู ห้าสิบผลึกแล้วมันอย่างไรเล่า
พ่อครัวเงาอย่างเขามีอันจะกินอยู่แล้ว
“หาที่นั่งก่อนเลยเจ้าค่ะ” โอวหยางเสี่ยวอี้พูดแล้วหันหลังกลับเพื่อเดินไปที่หน้าต่างครัว จากนั้นก็ตะโกนบอกรายการซี่โครงเปรี้ยวหวานกับปู้ฟาง
ปู้ฟางพยักหน้าแล้วทำอาหารจานที่เขาทำค้างไว้ต่อ
ชายชรามองประเมินบรรยากาศภายในร้าน ร้านนี้แตกต่างจากร้านที่เขาสร้างที่เมืองอาทิตย์ขจีอย่างสิ้นเชิง มันให้บรรยากาศสันโดษลึกลับ แต่อบอุ่นเป็นกันเองอย่างน่าประหลาดใจ ส่วนร้านของเขาพลุกพล่านไปด้วยพลังชีวิตและความตื่นเต้นของบรรดานักผจญภัยที่เป็นลูกค้า ด้วยเหตุนี้ร้านของเขาจึงเหมือนอยู่คนละโลกกับร้านนี้เลยทีเดียว
“นั่นมัน!” สายตาของชายชราค้างอยู่กับที่ราวกับเห็นบางอย่างน่าตื่นตาตื่นใจ
เขาก้าวยาวๆ ไปข้างหน้าจนไปถึงกระถางต้นไม้ดินเผาสีเหลือง จากนั้นก็นั่งยองๆ อยู่ข้างกระถาง ใบหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งขรึมจริงจัง
ชายชราหลับตาแล้วสูดหายใจเข้าลึก ใบอ่อนบนกิ่งปล่อยพลังปราณบางเบาออกมา พลังปราณนี้แม้จะไม่เข้มข้นแต่ก็ทำให้เขาหลงใหลยินดีเป็นอันมาก
“นี่… นี่มันต้นตื่นรู้ทางห้าสายมิใช่รึ แต่… อาเหวยบอกว่าเจ้าของร้านนี้เพิ่งได้รับมันเป็นรางวัลไปหมาดๆ เหตุใดจึงงอกออกมาเป็นต้นอ่อนแล้ว แถมยังแตกกิ่งอีก” เขาตกใจเป็นอันมาก รู้สึกว่าตนเองไม่เข้าใจโลกใบนี้อี
