้าใช้ตอนนี้ก็แปลว่าพลังงานที่มันสะสมเอาไว้จะเสียไป ต่อให้ได้ชัยชนะมาครองแล้วอย่างไรเล่า สิ่งที่เจ้าเสียไปนั้น… มากกว่าสิ่งที่เจ้าจะได้มาอยู่โข จงดีใจเถิดที่ตนเองเลือกไม่ใช้หม้อร้อยรสเพื่อการนี้”
“อาลู่ เล่าสิ่งที่เกิดขึ้นที่ทำให้พวกเจ้าแพ้ให้ข้าฟังที” ชายชราเอ่ย
อาลู่ประหลาดใจอยู่ครู่หนึ่ง มือเอื้อมไปที่ผ้ากันเปื้อนเพื่อจะคว้าน่องไก่มากินตามความเคยชิน แต่เมื่อคิดสักพักก็หยุดมือ จากนั้นจึงเริ่มบรรยายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้นให้ผู้เป็นอาจารย์ฟังด้วยน้ำเสียงและสีหน้าจริงจัง
ชายชราฟังสิ่งที่เกิดขึ้นจากปากอาลู่โดยไม่พูดอะไร
“เกี๊ยวจันทร์เสี้ยวสีรุ้งรึ อาหารที่ทำมาจากวัตถุดิบธรรมดาสามัญสามารถเอาชนะอาหารซ้อนอาหารของอาเหวยได้เช่นนั้นหรือ” ผู้เป็นอาจารย์หรี่ตา ใบหน้าแสดงความเคร่งเครียดขึ้นมาเล็กน้อย “จักรวรรดิวายุแผ่วมีพ่อครัวที่เก่งกาจหาตัวจับยากเช่นนี้ปรากฏขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ การที่อาหารซึ่งทำจากวัตถุดิบธรรมดาจะเอาชนะอาหารซึ่งทำจากวัตถุดิบที่เต็มไปด้วยพลังปราณได้ รสชาติและรสสัมผัสของวัตถุดิบจะต้องถูกดึงออกมาอย่างเต็มเม็ดเต็มหน่วยเท่าที่วัตถุดิบชนิดนั้นจะสำแดงได้เลยทีเดียว เป็นเรื่องยากมากที่จะทำได้สำเร็จ…”
“กร้วมๆ ท่านอาจารย์ขอรับ… รางวัลที่หนึ่งก็ตกเป็นของเถ้าแก่ปู้ไปเช่นกัน” อาลู่พึมพำขณะเคี้ยวน่องไก่ตุ้ยๆ
ชายชราพยักหน้าแล้วเริ่มหัวเราะพร้อมปรบมือไปด้วย “ไม่คิดเลยว่าจะมีใครในจักรวร
