ควบคุมความร้อนยังทำได้ดีมาก ไข่นี้สุกที่ร้อยละแปดสิบพอดี หลังตักขึ้นจากกระทะก็ยังสามารถใช้ความร้อนที่กักเก็บอยู่ภายในทำให้มาสุกพอดีในปากได้ การจะทำเช่นนี้ได้ต้องคำนวณมาอย่างตรงเป๊ะดีเยี่ยม! อ้อ… สั้นๆ คือ อร่อยมาก!”
อาลู่พูดเสียงอู้อี้ หลังจากที่พูดจบ เขาก็ตั้งหน้าตั้งตากินข้าวผัดไข่ต่อไปอย่างดุเดือด
ปู้ฟางประหลาดใจเล็กน้อยเมื่อได้ยินบทวิเคราะห์นั้น เขารู้สึกประทับใจขณะมองไปที่ชายอ้วนผู้กำลังตั้งใจกินข้าวผัดไข่อย่างเอาเป็นเอาตาย ชายอ้วนผู้นี้มองได้อย่างทะลุปรุโปร่งว่าข้าวผัดไข่ชามนี้ผ่านกรรมวิธีอะไรมาบ้าง ด้วยการชิมแค่คำเดียวเท่านั้น ยิ่งไปกว่านั้นยังบอกที่มาของวัตถุดิบและอนุมานได้อย่างถูกต้องอีกด้วย
ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าชายอ้วนผู้นี้เป็นใคร เขาย่อมต้องเป็นพ่อครัวเช่นกัน แถมไม่ใช่พ่อครัวธรรมดา ทั่วไปเสียด้วย
อาเหวยประหลาดใจเป็นอันมากขณะมองไปที่อาลู่ เขารู้ดีว่าน้องชายตนเองเรื่องมากขนาดไหน โดยเฉพาะกับอาหารที่ไม่มีเนื้ออยู่ในนั้น หากมีเนื้อเป็นส่วนประกอบ อาลู่จะยอมปล่อยผ่านให้ได้ แต่สำหรับอาหารที่ไม่มีเนื้อ เจ้าอ้วนนี่จะเข้มงวดในการประเมินขึ้นมาหลายเท่าตัวเลยทีเดียว
ข้าวผัดไข่ของอาเหวยก็มาถึงที่แล้วเช่นกัน แต่เขาไม่ได้ใจร้อนทนไม่ไหวเหมือนอาลู่ เขาค่อยๆ สำรวจหน้าตาและกลิ่นของอาหารจานตรงหน้าอย่างระมัดระวัง เมื่อเสร็จแล้วถึงเริ่มลงมือกิน
รสชาติของข้าวผัดไข่นั้นเกินความคาดหมายของอาเหวยไปมาก
