วหยางก็พากันพิงหลังลงบนพนักเก้าอี้ด้วยสีหน้าพึงพอใจปนเกียจคร้าน ความสุขที่ได้กินอาหารรสเลิศนี้ทำให้พวกเขารู้สึกสบายอุราเป็นอันมาก
ปู้ฟางซับหยดน้ำบนมือแล้วเดินออกจากครัวมา เมื่อเขาเห็นสภาพขี้เกียจของตระกูลโอวหยางก็อดยิ้มออกมาไม่ได้
“ทั้งหมดสามร้อยยี่สิบผลึก ร้อยเหรียญทอง ขอบคุณที่อุดหนุน” ปู้ฟางพูดกับโอวหยางซงเหิงที่กำลังลูบท้องตนเองด้วยความอิ่มเอม
มือที่กำลังลูบพุงของโอวหยางซงเหิงชะงักไปทันที เขารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบอับแสงลงต่อหน้าต่อตา… “สามร้อยยี่สิบผลึก กินบ้าอะไรกันขนาดนั้น!”
โอวหยางซงเหิงมองเงินที่ตนเองกำลังยื่นให้ปู้ฟางด้วยสายตาละล้าละลัง ส่วนชายหนุ่มก็ถูมือสองข้างไปมาอย่างพออกพอใจพลางยื่นมือไปรับผลึกและเหรียญทอง
เมื่อรับเงินมาเสร็จเรียบร้อย เสียงของระบบก็ดึงขึ้นในศีรษะเขาทันที
“ขอแสดงความยินดีกับนายท่านที่ทำกำไรได้ครบสองหมื่นผลึก ทั้งยังทำภารกิจระยะสั้นสำเร็จเรียบร้อย นายท่านจะได้รับของรางวัลจากระบบในเร็วๆ นี้ ระบบกำลังออกรางวัล…”
ปู้ฟางชะงักไปชั่วขณะ จากนั้นมุมปากของเขาก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มพลางถอนหายใจยาวออกมา เขาทำกำไรได้สองหมื่นผลึกโดยไม่ทันรู้ตัว และนี่ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยแม้แต่น้อย
มันแปลว่าเขาสะสมพลังปราณเที่ยงแท้ได้เป็นจำนวนหนึ่งหมื่นผลึกแล้ว และขั้นปราณของเขาก็บรรลุระดับห้าขั้นราชันยุทธการเป็นที่เรียบร้อย
“ในที่สุดข้าก็เรียกตนเองว่าขั้นราชันยุทธการได้เสียที” ชายหนุ่มค
