็จในระดับสูงหรือไม่นั้น ขึ้นอยู่กับความสามารถในการควบคุมพลังปราณที่ใช้ในการทำอาหารในขั้นตอนต่อไป แต่หลังจากที่ฝึกซ้อมมาถึงสองวันเต็ม ชายหนุ่มก็มั่นใจว่าตนเองจะทำสำเร็จไม่มีที่ติอย่างแน่นอน
…
ทันทีที่เซียวเหมิงก้าวเข้ามาในร้าน ความอบอุ่นของร้านกลับไม่ได้ทำให้ใบหน้าเย็นชาของเขาอ่อนลงแม้แต่น้อย สีหน้าของเขายังคงเย็นเยียบขณะมองลูกชายคนโตที่นั่งอยู่บนเก้าอี้
เซียวเยวี่ยกำลังเอามือจับหน้าอกของตน หายใจหอบเล็กน้อย พลังปราณเที่ยงแท้ไหลวนอยู่บนฝ่ามือขณะรักษาอาการบาดเจ็บของตนเอง
“เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่ แค่นี้ยังทำให้แม่ของเจ้าเจ็บไม่พออีกหรือ อะไรเกิดเข้าสิงเจ้าอีก หรือว่าตั้งใจจะมาตุฆาตเพื่อให้ตนเองบรรลุวิชาอีกครั้ง!” เสียงของเซียวเหมิงเย็นชาราวภูเขาน้ำแข็ง ทุกประโยคอัดแน่นไปด้วยโทสะร้าย
เซียวเยวี่ยหัวเราะออกมาก่อนส่ายหน้า สายตาของเขาดูซับซ้อนขณะมองเซียวเหมิงแล้วพูดเสียงเบา “ท่านพ่อ ท่านก็รู้จุดมุ่งหมายของข้าดี ข้ามาที่ร้านเถ้าแก่ปู้วันนี้ไม่ใช่เพื่อจะทำร้ายท่านแม่ แต่เพื่อช่วยนาง”
“ช่วยนางเช่นนั้นรึ” ผู้เป็นพ่อชะงักไปชั่วครู่ จากนั้นรูม่านตาของเขาก็หดแคบลงขณะเอ่ยถาม “เจ้าขอให้เถ้าแก่ปู้ปรุงอาหารโอสถทิพย์เพื่อช่วยรู่เอ๋อร์รึ”
“ไม่ได้หรอก… น้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงนั้นช่วยรู่เอ๋อร์ไม่ได้ เจ้าน่าจะรู้แก่ใจดี กระบี่ของเจ้าไม่ได้ทำเพียงตัดหัวใจนางให้ขาดสะบั้นเท่านั้น แต่ยังทำให้จิตใจของนางได้รับ
