ราคาสองร้อยห้าสิบผลึกได้
พูดให้ง่ายก็คือ ความแตกต่างอยู่ที่สถานะของแต่ละฝ่าย แม้หนี่หยันจะโกรธ แต่นางก็ต้องจำใจยอมรับสภาพนี้
หลังจากที่อ่านรายการอาหารทั้งหมด นางก็รู้สึกตกใจอยู่ในอก อาหารทุกจานราคาแพงจนเหมือนเจ้าของร้านสติแตกตอนเขียนป้าย แต่ความจริงที่ว่ามีลูกค้ามาอุดหนุนร้านนี้จริงๆ นั้นแตกต่างจากความคิดของนางมาก
หนี่หยันมองเหล่าชายอ้วนในชุดกันหนาวตัวหนาที่นั่งอยู่ตรงโต๊ะถัดไปแล้วก็พูดไม่ออก
ไม่นานนักปู้ฟางก็เดินออกมาจากครัวพร้อมจานกระเบื้องสีขาวสองใบในมือ ไส้กรอกเนื้อวัวมังกรพเนจรที่หันแล้วกระจายตัวอยู่บนจาน กลิ่นหอมเข้มจนแทบควบแน่นเป็นของแข็งลอยออกจากจานกระเบื้องสองใบนั้น
ช่างหอมอะไรถึงเพียงนี้! ทุกคนในร้านล้วนรู้สึกเหมือนถูกกลิ่นดึงดูดเข้าไปอย่างเสียไม่ได้ ต่างพากันทำจมูกฟุดฟิดในอากาศด้วยหวังว่าจะดมได้มากขึ้นอีกนิด
“นี่ไส้กรอกเนื้อวัวมังกรพเนจรที่สั่ง กินให้อร่อย” ปู้ฟางพูดกับหนี่หยันก่อนวางจานอีกจานลงตรงหน้าถังอิ่น เขาหันหลังกลับไปที่ครัวแล้วเดินยกจานสุดท้ายออกมาวางตรงหน้าลู่เซียวเซียว
ทั้งสามเริ่มตั้งหน้าตั้งตากินทันที ถังอิ่นกลืนไส้กรอกชิ้นหนึ่งลงไปภายในคำเดียว ดวงตาของเขาแทบถลนออกจากเบ้าขณะเคี้ยวไส้กรอกในปากอย่างขะมักเขม้น ทำท่าเหมือนจะกินลิ้นตนเองเข้าไปด้วยอย่างไรอย่างนั้น
ลู่เซียวเซียวเองก็ทำหน้าไม่ต่างจากถังอิ่นตอนกิน นางดื่มด่ำอยู่กับรสชาติอร่อยจนเกินบรรยายของไส้กรอกจนค
