ัดแน่นอยู่ภายในนั้นมากเกินจินตนาการจะรับไหวเลยทีเดียว
เนื้อที่ใช้ทำไส้กรอกเองก็ไม่ได้มาจากอสูรเวทธรรมดาเช่นกัน… วัวมังกรพเนจร เป็นเนื้อวัวมังกรพเนจรจริงๆ รึนี่!
ปู้ฟางเช็ดหยดน้ำที่เกาะมือขณะมองหนี่หยัน ดวงตาของนางดูเต็มไปด้วยความกระหายใคร่รู้ ดวงตานั้นกลมโตและดูเหมือนจะมีกระแสน้ำหมุนวนอยู่ภายใน เต็มไปด้วยความคาดหวังขณะจ้องมองมาที่ชายหนุ่ม แม้แต่ปู้ฟางเองยังเกือบจะคล้อยตามนาง
“เป็นความลับ” เขาตอบ
หนี่หยันรู้สึกเหมือนจะเป็นบ้า… นางลืมไปเสียสนิทว่าความสวยเหมือนนางฟ้าบนสวรรค์ของนางใช้ไม่ได้ผลกับไอ้คนแข็งทื่อเหมือนไม้กระดานนี่
“พอหั่นเนื้อของอสูรเวท พลังปราณที่อยู่ภายในจะสลายหายไปทันที ยิ่งอสูรเวทตัวนั้นมีระดับสูงมากเท่าไหร่ พลังปราณก็จะยิ่งสลายหายไปด้วยอัตราที่เร็วขึ้นเท่านั้น… ดูจากเนื้อนี่แล้ว ต้องไม่ใช่เนื้อของอสูรเวทระดับต่ำแน่นอน เจ้าทำได้อย่างไร”
“เป็นความลับ” ปู้ฟางตอบ
ใบหน้าของหนี่หยันพลันมืดลง นางเกิดความรู้สึกชั่ววูบที่อยากจะตบไอ้คนหัวทึบนี่ให้กลายเป็นเนื้อสับเละๆ ติดกำแพง…
“เช่นนั้นเจ้าก็น่าจะบอกระดับของอสูรเวทที่เจ้าเอามาทำไส้กรอกได้ใช่หรือไม่” หนี่หยันถามด้วยท่าทางฮึดฮัด พลังปราณที่เข้มข้นในไส้กรอกทำให้นางพอเดาได้ แต่ก็ยังไม่แน่ใจเต็มที่… หากการคาดเดาของนางถูกต้อง จะเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากทีเดียว
“เป็นความล… อ้อ ไม่สิ เรื่องนี้บอกได้” ปู้ฟางกำลังจะตอบบทเดิมเนื่องจากทำจนเป็
