หลังจากวางตะกร้าที่เต็มไปด้วยหัวไชเท้าลงบนโต๊ะเรียบร้อยแล้ว ปู้ฟางก็เหลือบมองพ่อครัวเจ้าด้วยสายตาไร้ความรู้สึก อีกฝ่ายดูอึ้งไป ปากอ้ากว้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง
มีวัตถุดิบให้เลือกมากมายบนโลกนี้ แต่คนพวกนี้กลับเลือกหั่นหัวไชเท้าแข่งกับเขา… แม้แต่ตัวปู้ฟางเองยังพูดอะไรไม่ออก วิธีการฝึกทักษะการใช้มีดฝนดาวตกคือการหั่นหัวไชเท้า ยิ่งไปกว่านั้นเขายังต้องใช้มีดทำครัวสั่งทำโดยเฉพาะเพื่อให้หนักเป็นพิเศษอีกด้วย ด้วยวิธีการฝึกเช่นนี้ แน่นอนว่าทักษะการใช้มีดของเขาจะต้องยอดเยี่ยมเกินมนุษย์มนา
นอกจากนี้ปู้ฟางยังคุ้นเคยกับการหั่นหัวไชเท้ามากกว่าผักชนิดอื่น เนื่องจากต้องหั่นวันละพันหัวทุกวันตอนเช้า การหั่นหัวไชเท้าร้อยหัวให้เสร็จภายในห้าลมหายใจนั้นง่ายเสียยิ่งกว่าปอกกล้วยเข้าปากสำหรับเขา ด้วยเหตุนี้ หากอยากโทษใคร ก็ควรโทษพ่อครัวเจ้าที่เลือกส่งอ้อยมาเข้าปากช้างเอง
“มาเริ่มรายการที่สองเลยก็แล้วกัน” ปู้ฟางพูดอย่างไร้ความรู้สึก เสียงสงบนิ่งของเขาทำให้ทุกคนพลันตื่นจากภวังก์
“เจ้า… เจ้าทำได้อย่างไรกัน! เป็นไปไม่ได้! ข้าใช้เวลามากกว่าสิบปีในการฝึกทักษะการใช้มีดอย่างเอาเป็นเอาตาย! แล้วข้าจะด้อยกว่าเด็กเมื่อวานซืนอย่างเจ้าไปได้อย่างไร!” พ่อครัวเจ้าพึมพำพร้อมส่ายหน้าอย่างใจลอย
ปู้ฟางวางมีดทำครัวธรรมดาที่เขาถืออยู่ลงบนเขียง จากนั้นก็บุ้ยใบ้ให้พ่อครัวเจ้ามาดูมีดทำครัวที่เขาใช้เมื่อครู่
เมื
