มแรงผลักของน้ำ กลายมาเป็นดอกไม้ที่มีกลีบพันชั้น
“เต้าหู้บุปผาพันชั้น เชิญรับชม” ปู้ฟางพูดเสียงอ่อนโยนกับผู้ชม
ทุกคนสูดหายใจเอาลมเย็นเข้าปอด ต่างพากันทึ่งกับความจริงที่ว่าเต้าหู้ก้อนเดียวสามารถเปลี่ยนมาเป็นดอกไม้พันชั้นที่สวยงามถึงเพียงนี้ได้เพียงปลายมีดสัมผัส กลีบแต่ละกลีบดูเปราะบางเสียยิ่งกว่าเส้นผม หากสัมผัสโดน อาจแตกสลายได้แม้ด้วยแรงเพียงน้อยนิด…
เมื่อแสงแดดสาดส่องมายังชามแก้ว เต้าหู้ดอกไม้พันชั้นที่ลอยอยู่ในน้ำก็ทอประกายล้อแสงแดด ชั้นเต้าหู้ในน้ำดูเหมือนดอกไม้ที่โบกไสวตามแรงลมโชยอ่อน
เมื่อเฉียนเป่าเห็นภาพตรงหน้า เข่าของเขาก็พลันอ่อนลงทันที พวกเขาจะไปชนะดอกไม้เต้าหู้ดอกนี้ได้อย่างไร ปู้ฟางห่างชั้นกว่าพวกเขามากเกินไปจริงๆ เสียด้วย
“สรุปคือเถ้าแก่ปู้ไม่ได้ด้อยเรื่องทักษะการใช้มีด แต่คิดว่าเราไม่ดีพอจะให้เขาเสียเวลาแข่งด้วยต่างหาก” เฉียนเป่าคิดอย่างขมขื่น “แล้วข้าก็โง่พอที่จะรนหาเรื่องให้อับอายเอง”
ผู้ชมต่างพากันอุทานเสียงดังด้วยความตื่นตาตื่นใจ ขณะเข้ามาล้อมดูดอกไม้เต้าหู้แสนสวยงามน่าประทับใจ ทุกคนต่างทึ่งกับความงามที่อยู่ตรงหน้า
อีกฝั่งหนึ่ง พ่อครัวเจ้ายังคงค่อยๆ ละเมียดละไมหั่นเต้าหู้ด้วยมีดทำครัวของตน เขาไม่ยอมแพ้และไม่ได้รับผลกระทบจากปัจจัยภายนอกแม้แต่น้อย จิตใจยังจดจ่ออยู่ที่งานในมือ
ปู้ฟางพยักหน้ายอมรับ เขาอดไม่ได้ที่จะชื่นชมพ่อครัวเจ้าผู้เคารพและมุ่งมั่นตั้งใจกับงานที่ตนเอง
