ารใช้มีด แต่ไอ้เด็กบ้านี่กลับบอกว่าข้าดีไม่พอจะแข่งกับมันเช่นนั้นรึ”
จากนั้นพ่อครัวเจ้าก็เปิดปากกวนประสาททันที “ไอ้เด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม น่าเสียดายที่เรื่องทักษะการใช้มีดนี้อวดเบ่งไปก็ไม่ได้ช่วยให้เก่งขึ้น เดี๋ยวแข่งกันแล้วก็รู้เองว่าข้ามีความสามารถพอจะสู้กับเจ้าได้หรือไม่ นี่ยังไม่ทันได้แข่งกันเลยแต่กลับมาบอกว่าข้าดีไม่พอ คิดว่าตัวเองสูงส่งดีเด่มาจากไหนกัน!”
เฉียนเป่ายิ้มเผล่รับตรงจังหวะพอดิบพอดี “เอาเช่นนี้ไหมเถ้าแก่ปู้ คราวที่แล้วชื่อเสียงของร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ต้องมาเสียไปเพราะท่าน คราวนี้เราก็ย่อมยอมไม่ได้เช่นกัน ถึงอย่างไรก็ต้องกู้ชื่อเสียงของร้านเรากลับมาให้ได้ หากท่านยอมรับว่าท่านด้อยกว่าพ่อครัวร้านข้าเรื่องทักษะการใช้มีดจริง เราก็ถือว่าหายกัน ข้อเสนอนี้เป็นอย่างไรเล่า”
ปู้ฟางมองเฉียนเป่าด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก ไอ้หมอนี่สมองตายรึ ก็บอกแล้วอย่างไรว่าพ่อครัวร้านนี้ไม่ดีพอจะมาต่อกรกับเขา แต่ไอ้เฉียนเป่านี่ก็ยังทู่ซี้ยัดเยียดว่าทักษะการใช้มีดของเขาแย่กว่าอยู่ได้ อยากจะหัวเราะให้ฟันร่วงหมดปาก
สีหน้าปู้ฟางเปลี่ยนเป็นเย็นชา ในเมื่ออยากรนหาที่ตายเองก็จงตายชนิดไม่เหลือซากไปเสียเถอะ
“ภารกิจฉุกเฉิน: รับคำท้าการประชันทักษะการใช้มีดจากร้านปักษาเพลิงนิรันดร์ที่จัดโดยเฉียนเป่า และทำลายคู่ต่อสู้ให้สิ้นซาก (อย่างที่โบราณกล่าวเอาไว้ว่าบัณฑิตย่อมเสียชีพดีกว่าโดนหมิ่นเกียรติ ทักษะการใช้มี