้าจะทำอาหารให้พวกเขากินจริงๆ
ลู่เซียวเซียวเองก็ประหลาดใจเช่นกัน จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นกังขาแทน “ศิษย์พี่คนนี้… เป็นพ่อครัวจริงๆ น่ะรึ ไม่ได้เป็นพ่อครัวสามวันดีสี่วันเลิกเหมือนท่านอาจารย์ของเราใช่ไหมนะ”
“เจ้า ก่อไฟที แล้วก็เอาเนื้อส่วนกระดูกสันหลังของหมูนั่นมาให้ข้าหน่อย ข้าต้องเตรียมวัตถุดิบ” ปู้ฟางพูดด้วยสีหน้าไร้อารมณ์
ถังอิ่นรีบหยิบเนื้อส่วนกระดูกสันหลังของหมูวิญญาณเพลิงอัสนีออกมาจากอุปกรณ์ปราณคลังเก็บแล้วส่งให้ปู้ฟาง
ปู้ฟางหยิบเนื้อตรงสันหลังนั้นมา จากนั้นก็หยิบหินมาก้อนหนึ่ง แล้วใช้พลังปราณเที่ยงแท้ในการทำความสะอาดพื้นผิว หลังจากที่หินสะอาดหมดจดเรียบร้อย เขาก็เอาน้ำเต้าที่ใส่น้ำจากบ่อน้ำพุเอาไว้เต็มออกมาเพื่อล้างเนื้อหมู ชายหนุ่มล้างเนื้อเพื่อเอาเลือดที่ติดกรังอยู่ออก แล้วปล่อยให้พลังปราณจากน้ำซึมเข้าเนื้อ
หลังจากที่ปู้ฟางใช้พลังปราณเที่ยงแท้ทำให้น้ำระเหยออกจากเนื้อเรียบร้อย เขาก็โบกมือเรียกมีดทำครัวกระดูกมังกรทองออกมา มีดทำครัวสีดำสนิทหมุนวนอยู่สองสามรอบบนฝ่ามือ ก่อนที่ชายหนุ่มจะใช้มีดหั่นเนื้อออกเป็นสามชิ้นใหญ่
ลู่เซียวเซียวจ้องปู้ฟางด้วยความอึ้ง ทักษะการใช้มีดที่สวยงามน่าตื่นตาตื่นใจยังคงฉายซ้ำไปมาในศีรษะ นางงุนงงกับสิ่งที่เกิดขึ้นพอตัว ศิษย์พี่คนนี้เป็นพ่อครัวจริงๆ น่ะรึ
ถังอิ่นที่อยู่ใกล้ๆ กันก่อกองไฟเสร็จเรียบร้อย การให้ผู้ฝึกตนขั้นจักรพรรดิยุทธการมาก่อกองไฟเช่นนี้ ก็ไม่ต่
