ให้บริกรหญิงล่าถอยไป จากนั้นเขาก็เดินถือมีดเข้าไปหั่นเป็ดด้วยตนเอง
เฉียนเป่ารู้วิธีการเตรียมอาหารจานนี้อยู่บ้าง มือที่หั่นเป็ดของเขานิ่งมั่นคง เขาหั่นเนื้อเป็ดออกมาอย่างรวดเร็วแล้วนำไปใส่จานของปู้ฟาง
ชายหนุ่มหยิบแป้งป่อเปี๊ยะและผักกะหล่ำมาห่อเนื้อเป็ด ก่อนใส่น้ำส้มสายชูลงไปเล็กน้อย แล้วกินเข้าไปหมดในคำเดียว
รสชาติของเป็ดและกะหล่ำที่ผสานเข้าด้วยกันนั้นเรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบ และทำให้เกิดรสสัมผัสที่อธิบายออกมาเป็นคำพูดไม่ได้ เมื่อรวมเข้ากับแป้งที่เหนียวเล็กน้อย รสชาติที่อยู่ในปากของชายหนุ่มจึงอร่อยจนพรรณนาไม่ถูก
ต้องยอมรับว่าเป็ดอบบุปผาจานนี้อร่อยมากจริงๆ
“นายน้อยปู้ รสชาติของอาหารจานที่ดีที่สุดในร้านปักษาเพลิงนิรันดร์เป็นอย่างไรบ้างขอรับ” เฉียนเป่าเลียริมฝีปากอย่างคาดหวังขณะมองปู้ฟางตาไม่กะพริบ เขามั่นใจว่าอาหารจานนี้ที่ท่านจักรพรรดิยังออกปากชมว่าเป็นอาหารจานเป็ดอันดับหนึ่งในอาณาจักร จะต้องทำให้ชายหนุ่มตรงหน้ายอมสยบอย่างแน่นอน
“อืม จานนี้รสชาติอร่อยใช้ได้” เขาหั่นเนื้อเป็ดออกมาอีกชิ้น คราวนี้ไม่ได้เอาแผ่นแป้งมาห่อแต่กินเข้าไปทันที
ตัวเขาเองก็เป็นคนชอบกินอาหารอร่อยเช่นกัน พ่อครัวแม่ครัวทุกคนล้วนรักการกินเป็นชีวิตจิตใจด้วยกันทั้งสิ้น
“แปลว่า นายน้อยปู้… หาข้อผิดพลาดในอาหารจานนี้ไม่ได้ใช่หรือไม่ขอรับ” เฉียนเป่าสูดหายใจเข้าลึก ดวงตายังคงจ้องปู้ฟางไม่วางตา
ปู้ฟางค่อยๆ ดื่มน้ำอย่างไม่รีบร้อ
