วี่ยดื่มสุราหมดจอกในอึกเดียวแล้วเริ่มหัวเราะคิกคัก
ปู้ฟางมองหน้าองค์ชายสามด้วยสีหน้าเรียบเฉย “ไม่”
จากนั้นเขาก็เดินเข้าครัวไปแล้วเริ่มทำอาหารรายการอื่น
เสียงฝีเท้าดังมาแต่ไกลจากทางเข้าตรอก จากนั้นร่างสามร่างก็ปรากฏขึ้น
“องค์ชายนี่ช่างรอบคอบนัก ท่านมาแต่เช้าเลยนะวันนี้” เซียวเหมิงโค้งคำนับจีเฉิงเสวี่ยเล็กน้อยด้วยสีหน้าเรียบเฉย เบื้องหลังเขามีเซียวเสี่ยวหลงและเซียวเยียนอวี่ยืนอยู่
สีหน้าของเซียวเยียนอวี่ดีขึ้นมากแล้ว ดูเหมือนว่าน้ำแกงสมุนไพรไก่ปักษาเพลิงจะได้ผล
“แม่ทัพเซียว ข้าทำให้ตนเองดูโง่เง่าอีกแล้ว พรุ่งนี้ข้าจะจากนครหลวงไป จึงมากินอาหารของเถ้าแก่ปู้เป็นครั้งสุดท้ายก่อน จะได้ไม่คิดถึงอาหารฝีมือเถ้าแก่ปู้ระหว่างทำภารกิจ” จีเฉิงเสวี่ยหัวเราะขณะรินสุราลงจอกตัวเอง แล้วรินให้เซียวเหมิงด้วย
แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงเงียบไปสักพัก จากนั้นก็ถอนหายใจและรับจอกมาจากจีเฉิงเสวี่ย
ทั้งสองนั่งลงแล้วเริ่มดื่มด้วยกัน
โอวหยางเสี่ยวอี้บอกปู้ฟางว่าตระกูลเซียวสั่งอาหารรายการใดบ้าง และชายหนุ่มก็พยักหน้ารับรู้
อาหารหอมหวนจานแล้วจานเล่าถูกเซียวอี้ลำเลียงออกมาจากห้องครัว นำมาวางไว้บนโต๊ะ ทั้งหมดนี้จีเฉิงเสวี่ยเป็นคนสั่ง เขาดูมีความสุขกับการดื่มและกินอาหารรสเลิศ
“แม่ทัพเซียว พี่หญิงข้าเป็นอย่างไรบ้างหรือช่วงนี้” จีเฉิงเสวี่ยจิบสุราแล้วเอ่ยขึ้นมาขณะมองเซียวเหมิงด้วยสายตาอ่านยาก
เซียวเหมิงมุ่นคิวเล็กน้อยจากนั้นก
