็กระดกสุราหมดจอก เขาหายใจออกเบาๆ พลางพูดด้วยสีหน้าหดหู่ “นางยังคงไม่รู้สึกตัวเช่นเดิม หมอหลวงเองก็ไม่เข้าใจเช่นกันว่าเป็นเพราะเหตุใด นี่ก็ผ่านมาสามปีแล้ว แต่ข้ายังไม่รู้เลยว่ารู่เอ๋อร์จะตื่นขึ้นมาเมื่อใด”
“พี่หญิงข้าเป็นคนอ่อนโยนจิตใจดี สวรรค์ต้องช่วยนางอย่างแน่นอน ข้ามั่นใจว่านางจะลืมตาตื่นขึ้นมาในวันหนึ่ง” จีเฉิงเสวี่ยปลอบใจแม่ทัพ
จีรู่เอ๋อร์ภรรยาของเซียวเหมิงและมารดาของเซียวเยวี่ยเป็นพี่สาวของจีเฉิงเสวี่ย เมื่อสามปีก่อน เซียวเยวี่ยใช้เลือดจากหัวใจของมารดาตนเป็นเครื่องบูชา เพื่อให้ได้สารัตถะเที่ยงแท้แห่งวิถีกระบี่มาครอบครอง ทำให้จีรู่เอ๋อร์ตกอยู่ในสภาวะหลับไหลไม่มีวันตื่น สามปีผ่านไปก็ยังไม่มีทีท่าว่านางจะลืมตาอีกครั้ง
ตลอดสามปีที่ผ่านมานี้ เซียวเหมิงแทบพลิกแผ่นดินหาผู้มีความสามารถพิเศษและแพทย์มากความสามารถมากมายในจักรวรรดิวายุแผ่ว เพื่อเชิญตัวมารักษาจีรู่เอ๋อร์ให้ตื่นขึ้นอีกครั้ง แต่ก็ไม่เป็นผล
ด้วยเหตุนี้ผมของเขาจึงกลายเป็นสีขาวจากความกังวลและความเครียด สำหรับผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการแล้ว นี่ถือเป็นเรื่องที่ไม่น่าเป็นไปได้เลย
“อันที่จริงข้าก็ไม่กล้าจะหวังแล้วละ แม้รู่เอ๋อร์จะไม่ตื่น แต่แค่นางยังมีลมหายใจข้าก็พอใจแล้ว วันนี้ข้ามาถามเถ้าแก่ปู้ว่าพอจะมีทางปลุกให้รู่เอ๋อร์ตื่นขึ้นมาบ้างหรือไม่ พอเห็นฟางเส้นสุดท้ายข้าก็อยากจะคว้าเอาไว้น่ะ” เซียวเหมิงบอกจีเฉิงเสวี่ยอย่างตรงไ