ยักหน้าเออออรับคำ พร้อมพูดตอบอีกครั้ง เมล็ดข้าวสีทองเมล็ดหนึ่งกระเด็นออกจากปากตกลงบนโต๊ะ ดวงตาของขันทีผมขาวเบิกกว้าง รีบคว้าเมล็ดข้าวขึ้นมาจากโต๊ะ แล้วยัดกลับเข้าปากไปทันที
“จานที่สอง ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุง เสี่ยวอี้ วานยกอาหารไปให้ลูกค้าที” ปู้ฟางพูดอีกครั้งเมื่ออาหารเสร็จอีกจาน
เมื่อเหลียนฟู่กินข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุง สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไป ขันทีผมขาวไม่อยากเชื่อเลยว่าข้าวผัดไข่ชามนี้จะอัดแน่นไปด้วยพลังปราณที่หมุนเวียนอยู่ภายในมากถึงเพียงนี้ ประสิทธิภาพของมันมีมากกว่าโอสถบำรุงปราณเสียอีก!
“จานที่สาม บะหมี่แห้งคลุกและผัดผัก”
“จานที่สี่ น้ำแกงเต้าหู้หัวปลา เสี่ยวอี้ วานยกอาหารไปให้ลูกค้าที”
…
“จานที่แปด ซี่โครงเปรี้ยวหวาน เสี่ยวอี้ วานยกอาหารไปให้ลูกค้าที” เสียงของปู้ฟางดังออกมาจากครัวอีกครั้ง และโอวหยางเสี่ยวอี้ก็รีบวิ่งไปรับอาหารจานใหม่อย่างร่าเริงเช่นเคย
“เอิ๊ก! ทำไมยังไม่หมดอีกเนี่ย… หอมเหลือเกิน… เอิ๊ก!” ท้องของเหลียนฟู่ใหญ่จนแทบระเบิด แต่ปากของเขาก็หยุดกินไม่ได้เสียที ขันทีผมขาวเพิ่งกลืนขนมจีบทองคำกลิ่นหอมฟุ้งลงท้องไป และตอนนั้นเองซี่โครงเปรี้ยวหวานที่หอมเสียยิ่งกว่าก็ถูกยกมาวางลงตรงหน้า
ซี่โครงเปรี้ยวหวานมีสีส้มดูน่ากินเป็นอย่างมาก แม้เหลียนฟู่จะกินอาหารเข้าไปหลายจานแล้ว แต่เขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะหยิบตะเกียบขึ้นมาทันทีที่ได้กลิ่นหอมชวนกินนี้
เมื่อซี่โครงเปรี้ยวหวานเข้าปาก
