โอวหยางซงเหิงหรี่ตา ทำคอยืดยาว พยายามมองสิ่งที่เกิดขึ้นในร้านให้ชัดขึ้น
“ตราบใดที่ไอ้ขันทีเหลียนฟู่นั่นสู้ด้วย เราต้องชนะอย่างแน่นอน ถึงหมอนั่นจะดูเหมือนพวกชอบแต่งตัวข้ามเพศ แต่เรื่องพลังปราณนั้นไม่เป็นรองใคร”
“ในฐานะนักพรตยุทธการระดับเจ็ด แม้หมอนั่นจะอ่อนแอกว่าตาแก่เซียวนิดหน่อย และเก่งกว่าข้ากระจึ๋งเดียว แต่ก็มีความสามารถพอจะจับตัวไอ้เซียวเยวี่ยที่กำลังคางเหลืองได้สบายๆ แน่นอน” โอวหยางซงเหิงคิดพลางย่นจมูก ทำปากกระตุก
ทหารคนอื่นๆ เบื้องหลังเขาก็พยายามชะเง้อคอดูสิ่งที่เกิดขึ้นในร้านด้วยความสงสัยเช่นกัน หากจับตัวราชากระบี่หัวใจสะบั้นได้ จะต้องเป็นเหตุการณ์ครั้งประวัติศาสตร์ที่ทำให้ทั้งอาณาจักรตกใจแน่! พวกเขาไม่อยากพลาดโอกาสนี้ด้วยประการทั้งปวง
เซียวเหมิงขมวดคิ้ว สีหน้าเปลี่ยนไปทันที พลังปราณหลั่งไหลออกจากร่างเข้าห่อหุ้มชุดเกราะ
ลมพายุร้ายรุนแรงระเบิดออกจากร้านราวมังกรพิโรธที่กำลังออกอาละวาด พลังปราณกดดันน่ากลัวพุ่งออกมาเช่นกัน ก่อนกระจายตัวพร้อมเสียงอึกทึกกึกก้อง
โอวหยางซงเหิงที่กำลังทำคอยืดยาวตัวแข็งทื่อไปทันที ดวงตาเบิกกว้างด้วยความพรั่นพรึง เขาตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยว “ไอ้เวรเอ๊ย!”
ผู้เป็นพ่อหันหลังกลับไปสวมกอดบุตรสาว ตูม! ลมพายุรุนแรงพุ่งออกมาเหมือนมังกรที่กำลังทิ้งดิ่ง พุ่งเข้ากระแทกหลังของเขา ส่งให้ชายร่างหนาปลิวไปตามแรงอัด
เคราะห์ดีที่แม้ลมนั้นจะแรง ทั้งยังมีกลิ่นปากปนมาด้ว
