์ที่ถูกปล่อยออกจากตรวนอย่างไรอย่างนั้น!
“พับผ่า! ดูซิว่าใครกันที่ยังเหลือรอดอยู่!” โอวหยางซงเหิงลูบหนวดตนเอง เขาช่างเป็นชายที่แสนโหดร้ายจริงๆ
“สวรรค์ช่วย! ลูกสาวตัวน้อยที่แสนเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ของพ่อ เจ้าไปทำอะไรในร้านนั้น มันอันตรายนะ รีบออกมาเร็วเข้า!” เมื่อโอวหยางซงเหิงเห็นโอวหยางเสี่ยวอี้อยู่ในร้าน หัวใจเขาก็สั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้ มีคนคลั่งโหดเหี้ยมมากมายอยู่ในร้าน หากนางเป็นอะไรไปละก็… มารดาของนางคงฆ่าเขาตายคามือเป็นแน่!
“ท่านพ่อ!” ดวงตาของโอวหยางเสี่ยวอี้เป็นประกายเมื่อเห็นโอวหยางซงเหิง นางตะโกนออกมาด้วยท่าทางน่ารัก
“โอ้ ลูกสาวตัวน้อยที่แสนเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ของพ่อ” โอวหยางซงเหิงเอ่ยตอบด้วยสีหน้าเต็มไปด้วยความรักต่อแก้วตาดวงใจ ภาพปีศาจร้ายเครื่องจักรสังหารเมื่อครู่ปลิวหายไปในอากาศโดยสิ้นเชิง
ทหารมากมายที่ยืนอยู่เบื้องหลังโอวหยางซงเหิงต่างมีสีหน้างุนงงขณะมองไปที่แม่ทัพของตน… เกิดอะไรขึ้นกับศักดิ์ศรีที่ท่านเพียรแบกไว้บนบ่ามาทั้งชีวิตกัน
มุมปากของเซียวเยวี่ยยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม เซียวเหมิง… ไม่กล้าบุกเข้ามาในร้านนี้ และรู้สึกกลัวร้านลึกลับนี้เช่นเดียวกับเขาจริงๆ เสียด้วย
เขาตัดสินใจถูกแล้ว!
หุนเชียนต้วนมองปู้ฟางด้วยสีหน้าเหมือนเห็นผี เจ้าของร้านที่ดูอ่อนแอเหมือนมดปลวก… สามารถทำให้ยอดฝีมืออันดับหนึ่งของจักรวรรดิวายุแผ่วไม่กล้าตัดสินใจจริงๆ เสียด้วย เกิดเหตุอาเพศอะไรขึ้
