้สกัดวิญญาณไหลบ่าสู่บรรยากาศภายนอก
ที่กลางลานประหาร แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงหรี่ตาลง เงยหน้าขึ้นมองร่างสองร่างที่กำลังพุ่งเข้ามาหาตน เขาเอามือตบโต๊ะ ตะโกนด้วยน้ำเสียงโกรธเกรี้ยวเหมือนสายฟ้าฟาดที่สะท้อนหายไปในระยะไกล
“ไอ้ชั่วสามานย์! เมื่อวานข้าฆ่าเจ้าไม่สำเร็จ แต่อย่าคิดเลยว่าวันนี้เจ้าจะหนีเงื้อมมือของข้าไปได้อีก!”
ตูม!
รังสีพลังน่าสะพรึงกลัวของผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการพุ่งขึ้นสูงเสียดฟ้า ขณะแม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงเปลี่ยนเป็นลำแสงที่พุ่งตรงเข้าหาผู้บุกรุกทั้งสอง
มุมปากของโอวหยางซงเหิงฉีกยิ้มกว้าง เท้ากระทืบลงบนพื้นแล้วกระโจนออกไปเช่นกัน เขาเหยียบลงบนลานประหาร อัดผู้ฝึกตนจากสำนักสองคนที่กำลังพุ่งเข้าใส่ลานประหารปลิวกระเด็นออกไปในฝ่ามือเดียว
“ในเมื่อข้า โอวหยางซงเหิงคนนี้ เป็นผู้ดูแลการประหารให้สำเร็จเสร็จสิ้น ใครหน้าไหนยังอาจหาญมาทำตัวโอหังอีก!”
กระแสพลังปราณทรงพลังยังคงปะทุไม่หยุดในหมู่ผู้ชม เหล่าองครักษ์พยัคฆ์ร้ายแห่งตระกูลเซียวประเดิมด้วยการพุ่งเข้าต่อสู้กับผู้เยี่ยมยุทธ์จากสำนักนอกอาณาเขต เสียงการต่อสู้ดังไม่ขาดสายภายในประตูจัตุรัสมายาสวรรค์ เปลี่ยนลานประหารให้กลายเป็นลานสังหารหมู่ภายในพริบตา
…
ภายในส่วนลึกของพระราชวังหลวงสีทองเจิดจรัส ชายชราผู้หนึ่งกำลังนั่งอยู่บนบัลลังก์รูปมังกร พร้อมด้วยขันทีผมสีขาวโพลนที่ยืนอยู่เคียงข้าง ศีรษะก้มต่ำมองพื้น
ชายชราผู้นั้นสวมมงกุฎสีม่วงประดั
