้าจงไปช่วยพวกนั้นเถิด จากแหล่งข่าวของเรา ดูเหมือนว่าจะมีเพียงจิ้งจอกเฒ่าแห่งสำนักความลับแห่งสวรรค์เท่านั้นที่ไม่ได้เข้าร่วมด้วย ส่วนสำนักอื่นนั้นน่าจะนำผู้ฝึกตนมาเยอะพอตัวเลยทีเดียว ข้าเกรงว่าแม่ทัพเซียวจะรับมือทั้งหมดไม่ไหว”
ขันทีผมขาวก้าวออกมาหนึ่งก้าว โค้งคำนับเล็กน้อยแล้วเอื้อนเอ่ย “น้อมรับพระบัญชาพะย่ะค่ะ”
จักรพรรดินั่งอยู่บนเก้าอี้อย่างโดดเดี่ยวขณะมองขันทีเดินจากไป เหลือเขาอยู่เพียงคนเดียวในพระราชวังมโหฬาร
“ด้วยความช่วยเหลือของเสี่ยวฟู่ ครั้งนี้… น่าจะสำเร็จผล ต่อให้ทำลายพวกนั้นได้ไม่หมด ก็น่าจะตัดกำลังไปได้มากโขเลยทีเดียว… แค่ก แค่ก แค่ก”
…
ศึกใหญ่ที่ประตูจัตุรัสมายาสวรรค์นั้นดุเดือดเลือดพล่านไม่น้อย จำนวนผู้ฝึกตนจากสำนักน้อยใหญ่ที่แทรกซึมเข้ามาในนครหลวงมากกว่าที่แม่ทัพใหญ่และคนอื่นๆ คาดการณ์ไว้เล็กน้อย ทหารที่ยืนเฝ้าประตูทางเข้าถูกฆ่าตายไปมาก ขณะที่ผู้ฝึกตนจากนอกอาณาจักรหลั่งไหลเข้ามา
แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงเป็นยักษ์ที่ไม่อาจมีผู้ใดล้มได้ แม้ต้องเผชิญหน้ากับทั้งเซียวเยวี่ยที่อยู่ในขั้นจักรพรรดิยุทธการ และหุนเชียนต้วนที่อยู่ในขั้นจักรพรรดิยุทธการระดับสูงสุดก็ตาม เขาก็ยังสามารถสะกดทั้งสองเอาไว้ได้อยู่หมัด จนทั้งสองทำได้เพียงป้องกันตัวเองจากการโจมตีอันแสนเด็ดขาดเท่านั้น
โอวหยางซงเหิงต่อกรกับศัตรูมากมายขณะปกป้องลานประหารให้พ้นภัย เพื่อกันไม่ให้ใครขึ้นมาได้ ผู้ฝึกตนจากหลากหลายสำนัก
