่อ องครักษ์พยัคฆ์ร้ายของท่านนี่ไม่ร้ายสมชื่อเหมือนเคย” เซียวเยวี่ยหนักแน่นเหมือนขุนเขาแม้จะรับแรงอาฆาตจากเซียวเหมิงเข้าไปเต็มๆ เขาหัวเราะร่วนเสียงห้าว ก่อนถอดหมวกออก เผยให้เห็นใบหน้าหล่อเหลาใต้ผ้าคลุม
เซียวเยวี่ยรึ! นี่มันราชากระบี่หัวใจสะบั้นเซียวเยวี่ยนี่!
ทุกคนในร้านสูดลมเย็นเข้าปาก แม้กระทั่งองค์ชายรัชทายาทที่กำลังบันดาลโทสะก็ต้องหรี่ตาลง
ชายใจโหดเหี้ยมเกินมนุษย์ที่ทำร้ายมารดาจนปางตาย หักหลังบิดา เพียงเพื่อให้ตนเองบรรลุวิชากระบี่!
“เยียนอวี่ต้องบาดเจ็บก็เพราะเจ้า น่าจะรู้ตัวดีนะว่าคราวนี้เจ้าต้องเป็นศพแน่… ข้านึกว่าเจ้าจะเปิดตูดหนีไปแล้วเสียอีก” แม่ทัพใหญ่เซียวเหมิงเดินไปหาบุตรชายคนโตช้าๆ แม้ย่างก้าวของเขาจะไม่เร่งร้อน แต่พลังกดดันรอบตัวกลับทวีความรุนแรงมากขึ้นทุกก้าวเดิน
พลังมหาศาลน่ากลัวของผู้ฝึกตนระดับเจ็ดขั้นนักพรตยุทธการไหลบ่าเข้าท่วมบริเวณพร้อมด้วยเสียงครึกโครมดังลั่น
“กลายเป็นศพรึ พ่อข้า ยังคงมั่นใจในตนเองเหมือนเดิมเลยนะ” เซียวเยวี่ยยิ้มบาง ดวงตาหรี่เล็กจนแทบกลายเป็นจันทร์เสี้ยว แต่คำพูดนั้นยังคงอวดดีขวานผ่าซากไม่เปลี่ยน “น่าเสียดายที่ครั้งนี้ท่านหยุดข้าไม่ได้แล้ว”
“หยุดเจ้าไม่ได้รึ” เซียวเหมิงหยุดเดิน ทั้งสองอยู่ห่างกันเพียงคืบเดียว ดวงตาประสานกันมั่น
พลังปราณของแม่ทัพใหญ่หนักอึ้งราวขุนเขาสูงเสียดฟ้า ส่วนพลังปราณของบุตรชายคนโตก็คมกริบราวหอกสวรรค์ที่ฉีกผืนฟ้าเป็นชิ้นๆ ได
