นำไก่ที่เตรียมเรียบร้อยใส่ลงหม้อ
ปู้ฟางตั้งหม้อบนเตาไฟสักพักจนเนื้อไก่ข้างในส่งกลิ่นหอมเล็ดลอดออกมา จากนั้นก็เปิดฝาหม้อออก ไอน้ำหนาเข้มข้นด้วยกลิ่นของเนื้อไก่และสมุนไพรที่ผสมผสานกันพวยพุ่งออกจากหม้อ ทำให้ตัวเขารู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที ขั้นตอนต่อไปคือการเทน้ำสมุนไพรสะระแหน่ลงไปแล้วปิดฝาอีกครั้ง จากนั้นก็มาถึงขั้นตอนที่สำคัญที่สุด
“ระบบ ข้าจะใช้พลังปราณเที่ยงแท้ในการทำอาหารได้อย่างไร กระจายพลังปราณใส่หม้อตรงๆ เลยได้หรือไม่” เขาถามอย่างงุนงงสงสัย
“การทำอาหารด้วยพลังปราณเที่ยงแท้: พ่อครัวและแม่ครัวต้องหล่อเลี้ยงวัตถุดิบด้วยพลังปราณผ่านการส่งพลังปราณเข้าสู่อุปกรณ์ทำครัว พ่อครัวและแม่ครัวจะถูกทดสอบความสามารถด้านทักษะการใช้พลังปราณเที่ยงแท้และการควบคุมรสชาติของอาหาร”
ปู้ฟางตกใจเมื่อได้ยินคำอธิบายของระบบ สายตาของเขาจับจ้องไปที่หม้อดินเผาท่ามกลางเปลวเพลิง มองเห็นไอความร้อนที่กระจายออกจากหม้อ
“ระบบ เจ้าแน่ใจหรือ หากข้าวางมือลงบนหม้อดิน มือข้าจะไม่ไหม้หรือ” มุมปากของชายหนุ่มกระตุก
“หม้อดินเผานี้หาใช่หม้อดินเผาธรรมดาไม่ มันจะปรับอุณหภูมิตัวเองเมื่อจับกระแสพลังปราณเที่ยงแท้ได้ นายท่านไม่ต้องกังวลไป” ระบบตอบเสียงขรึม
แต่ปู้ฟางก็ยังไม่เชื่ออยู่ดี เขายกมือขึ้น แสงระยิบระยับหมุนวนอยู่บนฝ่ามือ ราวกับมีม่านแสงห่อหุ้มมือของเขาอยู่
ผู้ฝึกตนระดับสามขั้นคลั่งยุทธการสามารถสร้างพลังปราณเที่ยง
