แท้ภายนอกกายได้ นอกจากนี้ระดับนี้ยังถือเป็นระดับต่ำสุดของการทำอาหารด้วยพลังปราณเที่ยงแท้อีกด้วย
ชายหนุ่มมีสีหน้าจริงจังขณะค่อยๆ วางฝ่ามือลงบนฝาหม้อดินเผา ความรู้สึกอบอุ่นแผ่ซ่านเข้ามาในฝ่ามือ ทว่าความร้อนที่เขาคาดคิดว่าจะได้รับกลับไม่เกิดขึ้นแต่อย่างใด
“น่าอัศจรรย์ใจเสียจริง” ปู้ฟางอุทานด้วยความประหลาดใจ
เขาหลับตาลง พลางปรับกระแสพลังปราณเที่ยงแท้ภายในร่างกาย จากนั้นก็ค่อยๆ ส่งกระแสพลังปราณนั้นผ่านหม้อดินเผา หลั่งไหลเข้าสู่วัตถุดิบที่กำลังเดือดพล่านอยู่ภายใน
เป็นการแทรกซึมของพลังที่มองไม่เห็น เงียบเชียบราวสายลมแห่งฤดูใบไม้ผลิในยามค่ำคืน
ชายหนุ่มรู้สึกได้ว่าวัตถุดิบภายในหม้อค่อยๆ เปลี่ยนแปลงไปจากการใช้ฝ่ามือสัมผัสผ่านฝาหม้อ วัตถุดิบเหล่านั้นค่อยๆ ดูดซึมพลังปราณมากขึ้นผ่านการหล่อเลี้ยงของพลังปราณเที่ยงแท้ นอกจากนี้น้ำสมุนไพรสะระแหน่ก็ค่อยๆ ซึมเข้าเนื้อไก่อย่างต่อเนื่องอีกด้วย
กระบวนการนี้ดำเนินไปอีกครึ่งก้านธูป จากนั้นปู้ฟางก็ค่อยๆ ถอนมือออกจากฝาหม้อ
หน้าผากของชายหนุ่มเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อพราว พลังปราณเที่ยงแท้ในกายที่สูญเสียไปทำให้เขารู้สึกเหนื่อยเล็กน้อย
เขาทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้เพื่อพักอีกราวครึ่งก้านธูป จากนั้นก็เริ่มใช้พลังปราณเที่ยงแท้ทำอาหารอีกครั้ง ชายหนุ่มควบคุมพลังปราณในกายตนได้อย่างลื่นไหล จึงทำให้วัตถุดิบในหม้อได้รับการหล่อเลี้ยงอย่างต่อเนื่อง
เวลาผ่านไปอีกครึ่งก้านธูป ปู้ฟ
