กโรงอีกครั้ง
ดวงตาจักรกลของเจ้าขาวสว่างวาบ กะพริบแสงสีแดงออกมาพร้อมพูดด้วยเสียงจักรกล “ผู้ก่อความไม่สงบจะต้องโดนจับแก้ผ้าประจานต่อหน้าประชาชี”
พ่อบ้านของขุนนางจางชะงักเมื่อได้ยิน เขาเอามือปิดหูพร้อมยื่นคอออกมาพูดยั่วยุ “อะไรนะ จะจับจะแก้อะไรนะ”
“ไหนพูดอีกที เจ้าจะจับอะไรแก้นะ”
ศีรษะโลหะของเจ้าขาวหมุนเล็กน้อยเพื่อเล็งเป้าไปที่พ่อบ้าน แขนกลของมันยื่นออกมาคว้าตัวอีกฝ่ายทันที
“ฮึ! ช่างอวดดีไม่เข้าเรื่องเสียจริง!” พ่อบ้านของขุนนางจางพ่นลมเยาะด้วยสีหน้าเอาจริง ด้วยพลังปราณระดับสามขั้นคลั่งยุทธการ ไม่มีทางเลยที่เขาจะพ่ายแพ้ให้เศษเหล็กกระป๋องที่ไม่มีแม้กระทั่งพลังปราณในร่างเช่นนี้
“กลายเป็นเศษเหล็กไปเสียเถอะ! ลองโดนนี่ดู หัตถ์หักกระดูก!”
หลังประกาศชื่อกระบวนท่าออกมาเสียงดังลั่น พ่อบ้านก็จัดการรวบรวมพลังปราณเที่ยงแท้ในกายด้วยท่วงท่าที่โดดเด่นน่าประทับใจ แล้วกระแทกพลังนั้นเข้าที่แขนของเจ้าขาว
ปัง!
แต่ผลลัพธ์นั้นช่างแตกต่างจากจินตนาการของเขาเสียเหลือเกิน
หัตถ์หักกระดูกที่แสนเกรียงไกรของพ่อบ้านขุนนางจางนั้น เปรียบเสมือนน้ำหนึ่งหยดที่ไหลลงมหาสมุทรทันทีที่พุ่งเข้ากระแทกแขนของเจ้าขาว หุ่นยนต์อ้วนไม่แม้แต่จะขยับตัวตามแรงกระแทกเสียด้วยซ้ำ
“บ้าเอ๊ย!”
พ่อบ้านตัวแข็งทื่อ ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นสบตากับเจ้าขาว จากนั้นมือของหุ่นยนต์ก็ตบอัดพ่อบ้านจมลงกับพื้นเหมือนตบแมลงวัน
พลังปราณที่ยงแท้ในกายของพ่อบ้านสลายหาย
