่อยากจะเชื่อเลย” เจ้ารู่เก๋อจำคนหนึ่งในกลุ่มชายอ้วนได้ทันที
จินฟูกุ๋ยหรือที่รู้จักอีกนามหนึ่งว่าเจ้าอ้วนจิน เป็นเศรษฐีใหม่ชื่อดังในนครหลวง ครอบครัวเป็นทุนผูกขาดเหมืองผลึกจึงทำให้เขามั่งคั่งเป็นอย่างมาก
ชายอ้วนคนอื่นๆ ก็ทั้งรวยและมีชื่อเสียงในนครหลวงเช่นเดียวกัน
“พวกนี้มากินที่ร้านพรรค์นี้ทำไมกัน ไม่คิดบ้างรึว่าที่นี่ไม่ใช่ที่ที่เหมาะกับพวกมัน”
“หลีกไปเสีย ข้าจะเข้า” เจ้ารู่เก๋อเอาพัดกระดาษแตะหนึ่งในชายอ้วนเพื่อเปิดทาง ชายอ้วนผู้นั้นตัวสั่น ก่อนเปิดทางให้เขาทันที
ชายหนุ่มร่างโปร่งบีบตัวเข้าไปในร้านผ่านช่องนั้น แล้วเจอปู้ฟางที่เพิ่งเดินออกจากครัวพร้อมข้าวผัดไข่พอดิบพอดี
กลิ่นหอมหวนเข้มข้นนุ่มนวลเหมือนแพรไหมพลันเข้าโอบล้อมร่างของเจ้ารู่เก๋อเอาไว้
“เถ้าแก่ รีบนำอาหารออกมาเสียที! พวกข้ารอไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว!” เจ้าอ้วนจินตะโกนอย่างหมดความอดทน เนื้อหนังบนใบหน้ากระเพื่อมอย่างรุนแรงตามแรงสั่นสะเทือนของเสียง
“นี่ข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงที่สั่ง กินให้อร่อย” ปู้ฟางวางชามลงแล้วพูดเสียงเรียบ ก่อนหันหลังกลับเข้าครัวไป
เจ้ารู่เก๋อสะดุ้งตื่นจากมนต์สะกด ชายหนุ่มประหลาดใจกับความสามารถในการทำอาหารของปู้ฟางเป็นอันมาก “ไม่แปลกใจเลยว่าเหตุใดเยียนอวี่จึงถูกหมอนี่ล่อเข้ามาได้ ฝีมือไม่ธรรมดาจริงๆ”
“ช้าก่อน ทำข้าวผัดไข่สูตรปรับปรุงให้ข้าก่อน” เจ้ารู่เก๋อเรียกร้อง
“เฮ้ย! ไอ้ถั่วงอก! มาก่อนได้ก่อนไม่รู้จักหรือ” ห