ลกแห่งการบำเพ็ญพรตอย่างรวดเร็ว แล้วภายหลังยังกลายเป็นเจ้าสำนักชิงซาน!
บางครั้งเขาก็จะคิดถึงเรื่องนั้นขึ้นมาเช่นกัน เกิดความรู้สึกทอดถอนใจ
ส่วนเรื่องที่ว่าจะไปเยี่ยมจิ๋งจิ่วหรือไม่นั้น เรื่องแบบนี้แม้กระทั่งคิดเขาก็ยังไม่กล้าคิด
เมื่อเทียบกับสำนักใหญ่ยักษ์อย่างสำนักชิงซานแล้ว สำนักเสวียนเทียนนั้นเปรียบเหมือนมดปลวก ทั้งสองสำนักแตกต่างกันอย่างมาก ไม่สามารถเอื้อมถึงได้
เพียงแต่ใครจะไปคิดบ้างว่าตอนนี้จะเกิดการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ขึ้นมา จิ๋งจิ่วอาจจะเป็นนักพรตจิ่งหยางกลับมาเกิดใหม่!
ไม่ว่าจะเป็นนักพรตจิ่งหยางหรือว่าปีศาจกระบี่ ตอนนี้เขาก็ถูกขับออกมาจากชิงซานแล้ว ต่อให้ความเป็นไปได้จะยังคงต่ำอย่างมาก แต่ถึงอย่างไรเขาก็มาอยู่ใกล้กับโลกมนุษย์มากกว่าแต่ก่อน เช่นนั้นเรื่องการเข้าไปเยี่ยมเยือน มันก็ลองคิดดูได้มิใช่หรือ?
……
……
ภายในหมอกอันหนาทึบ เรือนจิ่งหยวนที่ว่านั้นไม่สามารถมองเห็นได้ มันเป็นแค่การมีอยู่ที่อยู่ในจินตนาการเท่านั้น ลำธารไหลเอื่อยไปตามเนินเขา บนที่ว่างระหว่างไม้ดอกเต็มไปด้วยผู้บำเพ็ญพรตที่กำลังหลับตาครุ่นคิด แล้วก็ยังมี…ผู้บำเพ็ญพรตที่กำลังร่ายรำวิชาหรือว่าเพลงกระบี่ออกมาไม่หยุด ดูคึกคักจนเหมือนกับตลาดนั
