้แคว้นฉินใบหน้าขาวซีด กล่าวว่า “มีเพียงข้าพเจ้าเท่านั้นถึงจะมีสิทธิ์”
จิ๋งจิ่วกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ถูกต้อง”
ในดวงตาของฮ่องเต้แคว้นฉินมีสายตาแน่วแน่ปรากฏขึ้นมา เขากล่าวว่า “ให้ข้าพเจ้ามีชีวิตอยู่ ไว้ข้าพเจ้าได้ยันต์เซียนมาแล้ว เราจะตระหนักรู้ร่วมกัน พลังเซียนแบ่งให้เจ้าครึ่งหนึ่ง!”
จู่ๆ หยดเลือดบนกระถางสัมฤทธิ์เหล่านั้นพลันกลิ้งขึ้นมา จากนั้นเริ่มมีฟองอากาศเล็กๆ ผุดขึ้นมา คล้ายกำลังเดือดพล่านอย่างไรอย่างนั้น
ผ่านไปไม่นาน หยดเลือดเหล่านั้นก็แห้งลง รอยเลือดที่หลงเหลืออยู่ดูคล้ายตัวหนังสือแปลกๆ ที่ใช้ผงชาดเขียนขึ้นมา
หยดเลือดซึมเข้าไปในกระถางสัมฤทธิ์ ลวดลายบนกระถางสัมฤทธิ์กระเพื่อมขึ้นมาคล้ายคลื่นน้ำ เกิดเป็นควันขึ้นมาหลายสาย ในควันเหล่านั้นคล้ายมีคนตัวเล็กๆ คนหนึ่งปรากฏขึ้นมา
คนตัวเล็กผู้นั้นสูงประมาณสองฉื่อ ในมือถือพู่กันและกระดาษ สวมเสื้อผ้าขุนนางฝ่ายอาลักษณ์
“เทวทูต!”
บนใบหน้าอันขาวซีดของฮ่องเต้แคว้นฉินแดงเรื่อขึ้นมาด้วยความตื่นเต้น เขากล่าวเสียงดังว่า “เห็นหรือยัง! ข้าพเจ้าต่างหากถึงจะเป็นคนที่สวรรค์ลิขิตเอาไว้ มีเพียงเลือดของข้าพเจ้าถึงจะเชิญเทวทูตออกมาได้!”
จิ๋งจิ่วมิได้สนใจเขา หากแต่มองดูคนตัวเล็กที่อยู่ในควันผู้นั้น ในใจครุ่นคิดว่าในที่สุดเจ้าปรากฏตัวออกมาเสียที
เขากำลังรอให้เรื่องนี้เกิดขึ้น มิเช่นนั้นคงจะสังหารฮ่องเต้แคว้นฉินไปแล้ว
ตอนนี้เทวทูตได้ปรากฏตัวขึ้นมาแล้ว อย่
