สายตาของฮ่องเต้แคว้นฉินก็ยิ่งมีความเชื่อมั่นในตนเอง เขามองจิ๋งจิ่วพลางกล่าวว่า “หากเจ้ายังไม่ตอบรับเงื่อนไขของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าจะแบ่งพลังเซียนให้เจ้าได้เพียงแค่หนึ่งในสี่ส่วน”
จิ๋งจิ่วยังคงไม่สนใจเขา หากแต่มองเทวทูตแล้วกล่าวว่า “เจ้าเป็นเพียงสิ่งที่ไม่มีชีวิต มีสิทธิ์อะไรมาตัดสินการแพ้ชนะของผู้แสวงมรรคา”
“ข้าคือกฎของคันฉ่องฟ้ากระจ่าง ไม่มีความเป็นความตาย การตัดสินของข้าถือเป็นอันสิ้นสุด เจ้าทำได้เพียงยอมรับเท่านั้น”
เทวทูตพลิกเปิดกระดาษที่อยู่ในมือ กล่าวว่า “ยิ่งไปกว่านั้นข้าเชื่อว่าไม่มีใครที่จะสงสัยในความยุติธรรมของข้า เพราะทุกอย่างล้วนมีหลักฐาน”
บนกระดาษแบบนั้นเขียนตัวหนังสือเอาไว้มากมาย สิ่งที่บันทึกเอาไว้ก็คือประสบการณ์และสิ่งที่ผู้แสวงมรรคาได้กระทำหลังจากที่เข้ามาในดินแดนแห่งความฝัน
จิ๋งจิ่วไม่ได้มองดูบันทึกเหล่านั้นและลำดับรายชื่อนั้น เขาคิดถึงเรื่องบางเรื่องอย่างเงียบๆ
บนต้นไม้ที่อยู่ไม่ไกล ภายในสายตาของนกชิงเหนี่ยวที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วมีภาพโลหิตที่เจิ่งนองเต็มพื้น กระถางสัมฤทธิ์ภายในวัดเก่า แล้วก็ยังมีความกังวลใจ
นางเคยบอกจิ๋งจิ่วไปแล้ว — นางคือดวงจิตของคันฉ่อง มิใช่กฎ
จิ๋งจิ่วไม่ลืมคำพูดประโยคนี้
เขารู้ว่าหากตนเองคิดอยากจะทำเรื่องนี้ให้สำเร็จ เช่นนั้นเขาก็ไม่สามารถรับความช่วยเหลือจากนางได้ มีแต่ต้องเผชิญหน้าด้วยตัวเองเท่านั้น
เผชิญหน้ากับกฎ
“ข้ารู้ว่าเจ้าจะต้องไม่พอใ
