ต้อง ต่อให้จิ๋งจิ่วคิดหาวิธีปิดพระราชวังเอาไว้ได้ เขาก็ไม่สามารถที่จะรั้งขุนนางชั้นผู้ใหญ่เหล่านี้เอาไว้ในวังได้นาน และบีบบังคับให้พวกเขายอมรับในอำนาจของตนได้
ก่อนที่ขุนนางเหล่านี้จะเข้ามาในวัง พวกเขาได้เตรียมตัวเอาไว้แล้ว ขอเพียงพวกเขาอยู่ในวังนานเกินไป ผู้ดูแลและผู้นำตระกูลของแต่ละตระกูลก็จะเคลื่อนไหว กองทัพที่อยู่ด้านนอกเมืองหลวงก็จะบุกเข้ามา
ทหารหลวงจะเลือกอย่างไรระหว่างฮ่องเต้ปัญญาอ่อนที่ถูกขังมาเป็นเวลาหลายปีกับราชสำนักทั้งราชสำนัก นี่ก็เป็นเรื่องที่ง่ายอย่างมากเช่นเดียวกัน
มาถึงตอนนั้น พระราชวังจะทนได้นานเท่าไร? ทันทีที่วังถูกบุก ฝ่าบาทพระองค์จะทรงจัดการกับตัวเองอย่างไร
มหาบัณฑิตเฉินจ้องมองดวงตาของจิ๋งจิ่วอย่างเงียบๆ รอคอยคำตอบของเขา
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าไม่เคยคิดจะขังพวกเจ้าเอาไว้ที่นี่”
เมื่อกล่าวประโยคนี้จบ ประตูท้องพระโรงพลันปิดลง เงามืดตกลงบนร่างกายและหัวใจของทุกคน
ขันทีน้อยผู้นั้นได้รับการเตือนเอาไว้ก่อนล่วงหน้า เขาหอบเอาสมุดรายชื่อเอาไว้ พร้อมพาขุนนางที่ถูกเรียกชื่อหลบไปยังมุมด้านหลังบัลลังก์
……
……
ภายในท้องพระโรงมืดสลัว ด้านนอกท้องพระโรงกลับสว่างเจิดจ้า
จัวหรูซุ่ยยืนพิงประตูท้องพระโรง หรี่ตามองดูพระอาทิตย์ยามเช้าที่กำลังลอยขึ้นมา ร่างกายแผ่กลิ่นอายที่ดูเกียจคร้าน
คุณชายใหญ่ตระกูลจางยืนอยู่ข้างกายเขา กล่าวถามด้วยใบหน้าซีดขาวว่า “แบบนี้จะไม่เป็นอะไรจริงๆ หรือ?”
“ไม่อย่
