จะเห็นได้ว่าฮ่องเต้ที่ไม่เคยออกจากวังมาเป็นเวลายี่สิบปีนั้นไม่มีอำนาจที่จะใช้คนได้จริงๆ
แต่ความจริงในเรื่องนี้ก็มิอาจทำให้ขุนนางที่ได้รับแจ้งเหล่านั้นรู้สึกสบายใจเลย เพราะเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเรือนมหาบันฑิตได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งเมืองหลวงแล้ว
ฟ้ายังไม่สาง บนถนนที่มุ่งหน้าไปยังพระราชวังมีเกี้ยวทยอยปรากฏขึ้น ขุนนางบางคนจนกระทั่งในเวลานี้ก็ยังสั่งกำชับผู้ดูแลของเรือนตัวเองอยู่ริมหน้าต่างเกี้ยว
นี่มิใช่การสั่งเสีย หากแต่เป็นการเตรียมพร้อมสำหรับเรื่องใหญ่ที่อาจจะเกิดขึ้นในวันนี้
แม้จะเผชิญหน้ากับพระราชอำนาจของฮ่องเต้ แต่ก็ไม่มีขุนนางคนไหนที่จะยอมรอความตายอยู่เฉยๆ ยิ่งไปกว่านั้นในประวัติศาตร์เกือบหลายสิบปีของแคว้นฉู่ พระราชอำนาจของฮ่องเต้นั้นไม่ได้มีค่าอะไรเลย
ประตูท้องพระโรงค่อยๆ เปิดออก เหล่าขุนนางสบตากัน ไม่ได้พูดคุยอะไรกันอีก พวกเขาค่อยๆ เดินเข้าไป แล้วเรียงเป็นสองแถวเหมือนอย่างเวลาปกติ
การประชุมคือเรื่องที่ทุกคนไม่ชื่นชอบ แต่มันเป็นเรื่องที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ในการปกครองบ้านเมือง การประชุมว่าราชการนั้นมิเคยหยุดพักมาก่อน เพียงแต่ฝ่าบาทไม่ได้เสด็จมาประชุมด้วยตัวพระองค์เป็นเวลาหลายปีแล้ว
ขุนนางชั้นผู้ใหญ่บางคนจำได้ว่าครั้งล่าสุดที่ฝ่าบาทปรากฏตัวในการประชุมก็คือตอนที่มีพิธีราชาภิเษก ขุนนางบางคนที่ความจำดีบางคนจำได้ว่าตอนที่มหาบัณฑิตจางถูกกล่าวหาในตอนนั้น ฝ่าบาทได้เคยตรัสเอาไว้ในที่ประช
