งตนเอง ทำให้ทุกคนฟังออกถึงความอคติที่มีต่อจิ๋งจิ่วอย่างชัดเจน
จิ๋งจิ่วเงยหน้าขึ้นไปมองท้องฟ้ายามค่ำคืน จำได้ว่าศิษย์คนนั้นชื่อเจี่ยนหรูอวิ๋น เป็นศิษย์อันดับที่เท่าไรของยอดเขาเหลี่ยงว่างก็จำไม่ได้แล้ว
ด้วยเหตุผลบางอย่างทำให้เจี่ยนหรูอวิ๋นหวาดระแวงในตัวหลิ่วสือซุ่ยมาโดยตลอด เขาพยายามติดตามคดีที่จั่วอี้ถูกสังหาร จนผลสุดท้ายทำให้เจี่ยนหรูซานผู้ซึ่งเป็นน้องชายของตนเองต้องจบชีวิตลงไป
หลังจากเรื่องนั้นความแค้นที่เขามีต่อยอดเขาเสินม่อและหลิ่วสือซุ่ยก็ยิ่งรุนแรง แล้วเขาจะยอมปล่อยให้จิ๋งจิ่วจากไปเช่นนี้ได้อย่างไร ด้วยเหตุนี้เขาจึงกล่าวชี้ความจริงออกมา
จิ๋งจิ่วเดินกลับไปตรงหน้ากระบี่เหล็ก ยื่นมือไปดึงกระบี่ขึ้นมาจากพื้น จากนั้นโยนขึ้นไปในท้องฟ้า
ดูคล้ายเป็นการเคลื่อนไหวง่ายๆ เพียงแต่สะบัดแขนเสื้อเล็กน้อย แต่ภายในหุบเขากลับมีสายลมอันรุนแรงพัดโบกขึ้นมา
ลำแสงกระบี่สายหนึ่งแหวกอากาศขึ้นมา พุ่งเข้าไปหากลุ่มศิษย์ชิงซาน
ลำแสงกระบี่สายนั้นตรงดิ่ง คล้ายกับมีมือยักษ์ที่มองไม่เห็นวาดเส้นลงไปบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
เสียงดังกัมปนาทราวฟ้าคำราม กระบี่เหล็กพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าที่อยู่ไกลออกไปสิบกว่าลี้ มาถึงตรงหน้าเจี่ยนหรูอวิ๋น
กระบี่นี้รวดเร็วเป็นยิ่งนัก เจี่ยนหรูอวิ๋นมิทันได้ทำการตอบสนองใดๆ ดูแล้วต้องถูกฆ่าตายเป็นแน่
ทันใดนั้นเอง นิ้วที่เรียวเล็กนิ้วหนึ่งยื่นออกมา ดีดไปบนกระบี่เหล็กเบาๆ ทีหนึ่ง
เสียงติ๊งเสียงหนึ
